Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 30 Αυγούστου 2015

Η κακια μας φαρα


H εκαστοτε ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμιάν άλλη πολιτική πρακτική από το να εκλιπαρεί για ξένη βοήθεια ώστε να διατηρηθεί στην εξουσία. στόχος της είναι να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση των προνομίων μίας μικρής κλίκας εμπόρων τραπεζιτών βιομηχάνων και μεγαλοεπιχειρηματιών, οι οποίοι αποτελούν την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα. Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οικονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας. Τα μέλη αυτής της κλίκας επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο ένα φορολογικό σύστημα που τους ευνοεί, με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο.

Αντιτίθενται στον έλεγχο συναλλάγματος, γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις τράπεζες του εξωτερικού. Δεν διανοήθηκαν ποτέ να επενδύσουν τα κέρδη τους στη δική τους χώρα για να βοηθήσουν στην αναστήλωση της εθνικής οικονομίας. Τα συμφέροντα των εφοπλιστών προστατεύονται επίσης με σκανδαλώδη τρόπο. Η ελληνική εμπορική ναυτιλία ανθεί και οι εφοπλιστές κερδίζουν τεράστια ποσά, αλλά το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος δεν αποκομίζει κανένα όφελος απ΄αυτό. Οι μισθοί των ναυτικών γυρίζουν στην Ελλάδα, αλλά οι εφοπλιστές ασφαλίζουν το μεγαλύτερο μέρος των κερδών τους στις ξένες χώρες.

Κάθε επιχείρηση θα έπρεπε να πληρώνει μια σημαντική εισφορά στο κράτος, κάτω από την προστασία του οποίου λειτουργεί αλλά η ομάδα πίεσης της καλής κοινωνίας – οι κομψοί κοσμοπολίτες που έχουν την έδρα τους στην αθηναϊκή πλατεία Κολωνακίου –αντιστέκονται σε κάθε τέτοια περίπτωση. Οι περισσότεροι απ’αυτούς είναι άνθρωποι πάντοτε πρόθυμοι, όταν πρόκειται να εξυπηρετήσουν τους «εταίρους» μας για τα δικά τους συμφέροντα. Εδώ δεν υφίσταται κράτος σύμφωνα με τα πρότυπα αναπτυγμένων χωρών. Αντ΄ αυτού υπάρχει μια χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικοί από τους οποίους είναι χειρότεροι από άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για εξουσία, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα.


Στην Ελλάδα δεν υπάρχει δημοκρατία ούτε δικαιοσύνη. Η κομματοκρατία έχει ποτίσει ολόκληρη τη χώρα από άκρη σε άκρη, σε όλες τις εκφάνσεις της δημόσιας ζωής για να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των λίγων. Και αυτόν τον τρόπο λήψης αποφάσεων, μας τον εμφανίζουν σαν τον μόνο τρόπο να καθορίσουμε τα κοινά. Στην Ελλάδα έχουμε κάποιες «δημοκρατικές διαδικασίες», που το αποτέλεσμά τους δεν είναι πάντα ό,τι καλύτερο και σίγουρα δεν θεμελιώνουν την εξ’ ορισμού Δημοκρατία. Δικαιοσύνη δε, το απόλυτο κενό της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η αδικία ξεκινάει από το ίδιο το κράτος. Απλώνεται, διαδίδεται, αναπαράγεται με γεωμετρική πρόοδο, γιατί ο αδικημένος θα εκδικηθεί αλλά και θα αδικήσει για να επιβιώσει. Τα δικαστήρια αναπαράγουν αδικία. Δε μιλάω για παραδικαστικά κυκλώματα και επίορκους δικαστές. Αναφέρομαι στους χρόνους εκδίκασης των υποθέσεων. Μία αγωγή για κάποιον που αποδεδειγμένα σου χρωστάει χρήματα, θα εκδικασθεί όταν πλέον δεν θα τα έχεις ανάγκη, γιατί ή θα έχεις πτωχεύσει την εταιρία σου ή θα έχεις πεθάνει.

Αν περάσουμε στις συλλογικές αδικίες, εκεί ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Οι άνεργοι σήμερα είναι στο 30%. Οι συνδικαλιστές εξακολουθούν να μην εργάζονται και να κάνουν ό,τι μπορούν για να κλείσουν επιχειρήσεις, εξαφανίζοντας θέσεις εργασίας. Η εκκλησία δεν πληρώνει φόρους. Οι εργαζόμενοι που πληρώνουνε δεκαετίες ολόκληρες για τη σύνταξή τους, τα κέρατά τους υποχρεωτικά, θα πάρουν πίσω ψίχουλα, για όσο προλάβουν να ζήσουν.

 


Λένε πως η Χρυσή Αυγή απειλεί τη Δημοκρατία. Ας φτιάξουμε πρώτα μια αληθινή δημοκρατία και τότε θα δούμε αν μέσα σ’ αυτή τη Δημοκρατία έχει θέση για την κάθε Χρυσή Αυγή. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι η Χρυσή Αυγή θα είναι το μόνο κόμμα από αυτά που βρίσκονταν στην Βουλή που θα εμφανίσει καθαρή και αδιαμφισβήτητη άνοδο στις εκλογικές τις επιδόσεις.

Στις εκλογές στις 20 Σεπτεμβρίου – κατά το πιθανότερο – θα επιβεβαιωθεί αυτό που όλοι βλέπουν ότι η Χρυσή Αυγή είναι πάλι σε άνοδο. Πόση άνοδο, δεν είναι ξεκάθαρο, αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι η Χρυσή Αυγή θα βγει κερδισμένη από τις εκλογές, έχοντας διασφαλίσει ότι θα είναι τρίτο κόμμα.
 

Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2012

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΗΜΕΡΑ




Η δημοκρατία έχει τρία κύρια γνωρίσματα. Τα τρία γιώτα. Ισοκρατία, Ισηγορία και Ισονομία.

Ενα πολίτευμα που δεν έχει τα χαρακτηριστικά αυτά, δεν μπορεί να ονομαστεί δημοκρατία.

Εχει ενδιαφέρον να εξετάσουμε αν το σημερινό πολίτευμα της Ελλάδας έχει τα τρία αυτά γνωρίσματα...


Ισοκρατία σημαίνει ίση δύναμη της ψήφου για όλους τους πολίτες. Ισα πολιτικά δικαιώματα. Μπορεί σήμερα, η ψήφος των πολιτών να έχει την ίδια ισχύ με την ψήφο των πολιτικών, όμως ο εκλογικός νόμος που πριμοδοτεί το πρώτο κόμμα με έδρες από ψήφους κομμάτων που δεν μπήκαν στη βουλή, από άκυρα και από λευκά ψηφοδέλτια, καταστρέψει την ισοκρατία. Η ισοκρατία καταστρέφεται και όταν ψηφίζουν αλλοεθνείς ψηφοφόροι που δεν ανήκουν στο εκλογικό σώμα, ή αγοράζονται ψήφοι άλλων ψηφοφόρων, ή όταν οι ψήφοι ανταλλάσσονται με διορισμούς και πόστα από την ολιγαρχία που ελέγχει το κράτος και τη δημόσια περιουσία σαν να είναι τσιφλίκι της.


Ισονομία σημαίνει ισότητα των πολιτών απέναντι στους νόμους η οποία προφανώς δεν υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα, αφού ο νόμος περι ευθύνης υπουργών και η βουλευτική ασυλία την αναιρεί, ενώ τα παραδικαστικά κυκλώματα και το άρρωστο κομμάτι του δικαστικού σώματος μόνο ισονομία δεν εξασφαλίζουν.


Ισηγορία είναι το δικαίωμα που έχουν όλοι οι πολίτες να αγορεύουν στην Εκκλησία του Δήμου. (Ιση πρόσβαση στο βήμα).

Σήμερα, που ο λαός αποφασίζει σε επίπεδο εθνικό, το βήμα στην εκκλησία του δήμου είναι η τηλεόραση. Είναι ο μόνος τρόπος να απευθυνθεί κανείς σε όλους τους Ελληνες και είναι είναι μακράν το πιο δυνατό μέσο επικοινωνίας. Σήμερα όμως, αν καταφέρει να ανέβει κάποιος στο βήμα και εκφράσει απόψεις αντίθετες με τις επιθυμίες της ολιγαρχίας, θα δεχθεί αμέσως επίθεση από τους παπαγάλους δημοσιογράφους και τους κόρακες καθηγητές που καραδοκούν, οι οποίοι θα προσπαθήσουν να τον γελοιοποιήσουν και να τον παρουσιάσουν ως γραφικό καταστροφολόγο. Το βήμα σήμερα είναι πλήρως ελεγχόμενο. Αν δεν τα καταφέρουν οι παπαγάλοι και οι κόρακες, υπάρχει και το διαφημιστικό διάλειμμα, ενώ σαν έσχατη λύση η διακοπή της εκπομπής.

 

Αν στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε μια ομάδα ανθρώπων γύρω από το μάρμαρο που λεγόταν βήμα και δεν επέτρεπε να μιλήσει κανείς άλλος εκτός από αυτούς που εκφράζουν τις δικές τους απόψεις και γελοιοποιούσαν κάθε άλλον πολίτη που προσπαθούσε να μιλήσει ή και τον κατέβαζε με τη βία από το βήμα, σήμερα δε θα μιλούσαμε για την αρχαία Ελληνική δημοκρατία. Θα μιλούσαμε για ένα ολιγαρχικό πολίτευμα το οποίο έλεγχαν οι λίγοι που έλεγχαν την πρόσβαση στο βήμα.

Σήμερα συμβαίνει ακριβώς αυτό, αλλά το πολύ χαμηλό επίπεδο πολιτικής παιδείας μας δε μας επιτρέπει να το αντιληφθούμε.

Διότι σήμερα δυστυχώς, το πολίτευμα είναι ολιγαρχικό. Λίγοι εκλεκτοί, αυτοί που εξυπηρετούν πιο δουλικά τα συμφέροντα των ισχυρών, έχουν πρόσβαση στο βήμα. Απλώς οι ολιγάρχες ονομάζουν το πολίτευμα δημοκρατία για να κοιμόμαστε ήσυχοι. Η ελίτ μας παραχώρησε μερικά δημοκρατικά δικαιώματα (όπως το δικαίωμα να γράφω αυτά που γράφω χωρίς να κινδυνεύει - προς το παρόν - η ζωή μου) τα οποία μπερδεύουμε με τη δημοκρατία. Αδυνατούμε να αντιληφθούμε ότι είναι άλλο πράγμα το πολίτευμα της δημοκρατίας και άλλο πράγμα τα δημοκρατικά δικαιώματα.

Το σύνταγμα μας δίνει το δικαίωμα του "εκλέγειν" και του "εκλέγεσθαι". Το πρώτο το έχουμε και το ασκούμε. Το δεύτερο, το έχουμε θεωρητικά, αλλά χωρίς πρόσβαση στο βήμα δεν το έχουμε. Και τα νέα κόμματα δεν εμφανίζονται στο βήμα. Μόνο τα παλιά, γνωστά και αξιόπιστα Υπηρετείς και ανεβαίνεις. Βγαίνεις από το μαντρί και σε τρώει ο λύκος. Οι μέτριοι υπηρετούν τα συμφέροντα της ελίτ καλύτερα από τους άριστους. Γι αυτό, οι κομματικοί μηχανισμοί, γεμάτοι από συμφεροντολόγους και τυχοδιώκτες, απωθούν τους άξιους από την ενασχόληση με τα κοινά, φιλτράρουν τους μέτριους και τους δουλικούς, τους προωθούν και μας τους εμφανίζουν κάθε τέσσερα χρόνια για να διαλέξουμε τι χρώμα υπαλλήλους της ελίτ θα ψηφίσουμε. Το ολιγαρχικό σύστημα διαθέτει όλα τα χρώματα και οι αποχρώσεις. Βαθύ μπλέ, σκούρο πράσινο, πράσινο λαχανί, μαύρο, κόκκινο, ροζέ. Διαλέγεις και παίρνεις. Οτι και να πάρεις, έτσι κι αλλιώς το ίδιο είναι.

Αυτούς που μας κυβερνάνε, τους επιλέγουμε, αλλά τους επιλέγουμε μεταξύ των ανίκανων που έχουν φιλτραριστεί στους κομματικούς βόθρους. Η κομματοκρατία έχει ποτίσει ολόκληρη τη χώρα από άκρη σε άκρη, σε όλες τις εκφάνσεις της δημόσιας ζωής για να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των λίγων. Και αυτόν τον τρόπο λήψης αποφάσεων, μας τον εμφανίζουν σαν τον μόνο τρόπο να καθορίσουμε τα κοινά.

Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι.

Υπάρχει και η Δημοκρατία.


ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ
Δημοκρατία δεν είναι:
  • Να ψηφίζεις μία φορά και να αποφασίζουν οι άλλοι για τέσσερα χρόνια
  • Να μην ενημερώνεσαι για τις αποφάσεις που άλλοι παίρνουν για σένα χωρίς εσένα.
  • Να είσαι κυβερνώμενος, να τρέμεις μην τυχόν και δημιουργηθεί «κενό εξουσίας»
  • Να έχεις έναν Πρόεδρο τον οποίο δεν εκλέγεις αλλά τον έχεις σαν ιερή αγελάδα. Δεν μπορείς να πεις τίποτα γι’ αυτόν. Σε τι διαφέρει από τον Βασιλιά είπαμε;
  • Να κατέχουν την εξουσία οι ίδιες οικογένειες. Άλλη μια σημαντική διαφορά από την Βασιλεία.
  • Να πληρώνεσαι από το κράτος και να δικαιούσαι τηλεοπτικό χρόνο ανάλογα με τα ποσοστά σου.
  • Να υπάρχει ένα Σύνταγμα το οποίο όλοι επικαλούνται, κανείς δεν το έχει διαβάσει και κανέναν δεν εμπόδισε να το καταλύσει ή να το παρακάμψει
  • Να πληρώνεις ακριβά τους κυβερνώντες σου κι αυτοί σε αντάλλαγμα να φροντίζουν να πληρώνεσαι ακόμα λιγότερο.
  • Να έχεις ελευθερία λόγου, αλλά οι «θεσμοί» να σε τιμωρούν όταν την αξιοποιείς.
  • Να έχεις ελευθερία του συνέρχεσθαι αλλά το κράτος να διαλύει κάθε συγκέντρωση
  • Να έχεις ελευθερία του τύπου αλλά αν δεν είσαι «ημέτερος διαπλεκόμενος» να μην μπορείς να συναντηθείς με τον πρωθυπουργό
  • Να γίνονται εκλογές όποτε συμφέρει το κυβερνών κόμμα
  • Να υπάρχει ένας Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο οποίος δεν κάνει τίποτα, ούτε για την Δημοκρατία, ούτε για την χώρα, ούτε για το λαό της. Ο ΠτΔ είναι μια διακοσμητική γλάστρα, όπως και η λέξη Δημοκρατία που χρησιμοποιείται μόνο για να ομορφαίνει τις προτάσεις.
  • Να μην έχει γίνει ποτέ δημοψήφισμα για τίποτα.
  • Να την επικαλούνται όλοι αλλά να τη φοβούνται όλοι.
  • Να μην αποφασίζεις για τίποτα, καθώς οι σημαντικές αποφάσεις παίρνονται από «άλλους», ξένους ηγέτες, αγορές κτλ.
  • Να υπάρχουν δεκάδες διαφορετικές ομάδες καταστολής
  • Να παρακολουθείσαι από κάμερες ή να καταγράφονται τα τηλεφωνήματά σου
  • Να ψηφίζεις Παπανδρέου και να σε κυβερνάει ο Παπαδήμας
  • Να ψηφίζεις κάποιον που ξέρεις ότι σου λέει ψέματα
  • Να μπορούν να μιλήσουν όλοι, αγορές, ΕΕ, ξένοι ηγέτες, τραπεζίτες, πολιτικοί, κόμματα, αλλά όχι ο δήθεν κυρίαρχος λαός.
  • Να σε προτιμά η μειοψηφία του λαού (45%), άρα να σε απορρίπτει η πλειοψηφία αλλά εσύ να έχεις στο κοινοβούλιο την απόλυτη πλειοψηφία.
  • Να υποτίθεται ότι είμαστε κυρίαρχοι ως πολίτες, αλλά όλοι εναγωνίως να αναζητούν ηγέτες.
  • Να μπορεί το κράτος να καταλύει την δημοκρατία για να σώσει την δημοκρατία
  • Να γίνονται δεκάδες εγκλήματα στο όνομά της.
  • Να γίνονται πόλεμοι, να σκοτώνονται χιλιάδες για να την εξάγουμε σε όλη τη γη
  • Να δουλεύουν οι πολλοί για να κάθονται οι λίγοι
  • Να συγκεντρώνεται ο πλούτος και η ποιότητα ζωής στο 1% του πληθυσμού.
  • Να πεθαίνουν άνθρωποι από την πείνα σε όλες τις γωνιές της γης
  • Να εργάζεσαι σε παραγωγικές σχέσεις οι οποίες δεν προέκυψαν από επιλογή, εκλογή ή συμφωνία
  • Να έχεις κράτος το οποίο πάνω από όλα φροντίζει για τις φήμες των αγορών, τα υπερκέρδη των τραπεζών, τις φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου και τα προνόμια των δικών του παιδιών
  • Να ταυτίζεται κάθε παράγωγο της λέξης λαός με κάτι αρνητικό ή μπανάλ
  • Να παρεμβαίνει ωμά στα εσωτερικά μιας χώρας ο ηγέτης μιας άλλης χώρας που απλά είναι οικονομικά πιο ισχυρή.
  • Να τρομάζουν οι λάτρεις της δημοκρατίας με την προοπτική να εκφραστεί ο λαός.
  • Να μην κατεβάζεις τα τανκς να καταλάβουν το πολυτεχνείο αλλά να δέρνεις συνταξιούχους, μαθητές, φοιτητές, εργάτες, να σκας τα λάστιχα από τα τρακτέρ των αγροτών, να πετάς δακρυγόνα και χημικά στα γήπεδα και στις πλατείες.
  • Να ψηφίζουν τρείς λύκοι κι ένα πρόβατο τι θα φάνε το μεσημέρι
  • Να έχεις χιλιάδες επιλογές για την κατανάλωση ανούσιων προϊόντων αλλά όταν πρόκειται να επιλέξεις αυτόν που θα κυβερνήσει να έχεις μόνο δύο επιλογές.
  • Να γνωρίζει όλος ο κόσμος ποιος θα κερδίσει τις εκλογές πριν αυτές πραγματοποιηθούν
  • Να αισθάνονται περηφάνια για το γεγονός ότι οι Έλληνες ανακάλυψαν τη δημοκρατία μόνο οι φασίστες
  • Να έχεις άποψη, αρκεί όμως να είναι αυτή που σου έχει διαμορφώσει το σύστημα
  • Να έχεις αδέσμευτο και ανεξάρτητο Τύπο που δεν θα αποτελεί το μακρύ χέρι της εξουσίας
  • Να εκλέγεις ελεύθερα τους δικτάτορές σου
  • Να καταφεύγεις στις επικλήσεις για δημοκρατία είναι παραδοχή της ανισότητας



Τελικά η δημοκρατία ήρθε στην Ελλάδα το 1974 ή ήρθε το 1981;

Ήρθε με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ή ήρθε με τον Ανδρέα Παπανδρέου;
Μήπως δεν ήρθε καθόλου ; Μήπως ήρθε ,είδε και έφυγε;
Έφυγε το 2010; Ή έφυγε το 2011; Μήπως δεν ήρθε ακόμα και ήταν απλά μία ψευδαίσθηση δημοκρατίας;
Σε μία χώρα στη οποία το πολιτικό κατεστημένο κλείνει τους δρόμους και χρησιμοποιεί εκατοντάδες αστυνομικούς για την ασφάλεια των πολιτικών υπάρχει δημοκρατία;

Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2012

Είσαι αναρχικός-η ; Η απάντηση μπορεί να σε εκπλήξει


Του David Greaber

Πιθανώς να έχεις ήδη ακούσει ένα-δυο πράγματα για τους αναρχικούς και τι υποτίθεται ότι πιστεύουν. Το πιθανότερο είναι πως ότι έχεις ακούσει είναι ανοησίες. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι οι αναρχικοί είναι υποστηρικτές της βίας, του χάους και της καταστροφής ή ότι είναι τρελαμένοι μηδενιστές που απλά θέλουν να τινάξουν τα πάντα στον αέρα. Στη πραγματικότητα τίποτα δεν απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Οι αναρχικοί είναι απλά άνθρωποι που πιστεύουν ότι τα ανθρώπινα όντα είναι ικανά να συμπεριφέρονται με εύλογο τρόπο χωρίς να τους το επιβάλουν. Είναι μια πολύ απλή σκέψη. Μα είναι μια που οι πλούσιοι και δυνατοί έβρισκαν πάντοτε πολύ επικίνδυνη.

Στην πιο απλή μορφή τους τα αναρχικά πιστεύω καταλήγουν σε δύο βασικές υποθέσεις. Η πρώτη είναι ότι τα ανθρώπινα όντα είναι, υπό κανονικές συνθήκες, όσο λογικά και αξιοπρεπή τους επιτρέπεται να είναι και μπορούν να οργανώνουν τον εαυτό τους αλλά και τις κοινότητες τους, χωρίς να χρειάζεται να τους πουν το πως. Η δεύτερη είναι ότι η εξουσία διαφθείρει. Περισσότερο απ΄όλα, ο αναρχισμός σημαίνει απλά να έχεις το κουράγιο να παίρνεις τις αρχές της κοινής ευπρέπειας, με τις οποίες όλοι ζούμε, και να τις ακολουθείς μέσα από τα λογικά συμπεράσματα τους. Όσο παράξενο και αν φαίνεται, στα πιο σημαντικά πράγματα είσαι ήδη αναρχικός-ή, απλά δεν το συνειδητοποιείς.

Ας αρχίσουμε παίρνοντας μερικά παραδείγματα από την καθημερινή ζωή.

  • Αν υπάρχει μια γραμμή για να ανέβεις σε ένα λεωφορείο με πολύ κόσμο, περιμένεις τη σειρά σου και αποφεύγεις να ανοίξεις δρόμο με τον αγκώνα σου, ακόμα και όταν δεν υπάρχει τριγύρω αστυνομία;

Αν απάντησες “ναι”, τότε είσαι συνηθισμένος να συμπεριφέρεσαι σαν αναρχικός-η!

Η πιο βασική αναρχική ιδέα είναι η αυτο-οργάνωση: η υπόθεση ότι τα ανθρώπινα όντα δεν χρειάζονται να απειλούνται με διώξεις για να είναι ικανά να φτάσουν σε λογική κατανόηση το ένα με το άλλο ή να συμπεριφερθούν μεταξύ τους με αξιοπρέπεια και σεβασμό.

Όλοι πιστεύουν ότι είναι ικανοί να συμπεριφέρονται εύλογα από μόνοι τους. Αν σκέφτονται ότι οι νόμοι και η αστυνομία είναι απαραίτητα, είναι γιατί νομίζουν ότι όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι δεν είναι ικανοί να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο.

Αλλά αν το καλοσκεφτείς, ακριβώς έτσι δεν σκέφτονται και όλοι αυτοί οι άνθρωποι για εσένα; Οι αναρχικοί υποστηρίζουν πως όλη η αντικοινωνική συμπεριφορά- που μας κάνει να νομίζουμε ότι είναι απαραίτητο να έχουμε στρατούς, αστυνομία, φυλακές και κυβερνήσεις να ελέγχουν τη ζωή μας- στη πραγματικότητα βασίζεται στις συστημικές ανισότητες και την αδικία που οι στρατοί, η αστυνομία, οι φυλακές και οι κυβερνήσεις κάνουν δυνατές. Όλα είναι ένας φαύλος κύκλος. Αν οι άνθρωποι συνηθίζουν στο να τους συμπεριφέρονται σαν η γνώμη τους να μην έχει σημασία, πολύ πιθανώς να θυμώσουν,να γίνουν κυνικοί, ακόμα και βίαιοι – που φυσικά κάνει ευκολότερο για αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία να λένε πως η γνώμη τους δεν μετράει. Μόλις καταλάβουν ότι οι γνώμες τους πραγματικά έχουν την ίδια σημασία σαν και όλων των υπολοίπων, έχουν την τάση να γίνονται αξιοθαύμαστα κατανοητικοί. Εν συντομία: Οι αναρχικοί πιστεύουν ότι είναι η ίδια η εξουσία και τα αποτελέσματα της, που κάνουν τους ανθρώπους ανόητους και ανεύθυνους.

  • Είσαι μέλος μιας λέσχης ή αθλητικής ομάδας, μιας οποιασδήποτε συλλογικότητας όπου οι αποφάσεις δεν επιβάλλονται από έναν αρχηγό αλλά παίρνονται στη βάση της γενικής συναίνεσης;

Αν η απάντηση σου είναι “ναι”, τότε ανήκεις σε έναν οργανισμό που λειτουργεί με αναρχικές αρχές! Μια άλλη αναρχική αρχή είναι η εθελοντική ένωση. Πρόκειται απλά για την εφαρμογή δημοκρατικών αρχών στη καθημερινή ζωή. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι αναρχικοί πιστεύουν πως θα πρέπει να είναι δυνατό να υπάρχει μια κοινωνία, στην οποία τα πάντα θα οργανώνονται σύμφωνα με αυτό το πλαίσιο -όλες οι ομάδες βασισμένες στην ελεύθερη συναίνεση των μελών τους- και για αυτό, όλες οι “από τα πάνω προς τα κάτω” δομές στρατιωτικού τύπου όπως οι στρατοί, οι γραφειοκρατίες ή οι μεγάλες εταιρίες, που βασίζονται σε ιεραρχίες, δεν θα είναι πλέον απαραίτητες. Ίσως δεν πιστεύεις ότι αυτό θα είναι δυνατό. Ίσως και να το πιστεύεις. Όμως, κάθε φορά που φτάνεις σε συμφωνία μέσω της συναίνεσης, παρά μέσω των απειλών, κάθε φορά που έρχεσαι σε μια εθελοντική ρύθμιση με ένα άλλο πρόσωπο, φτάνεις στην κατανόηση ή φτάνεις σε συμβιβασμό παίρνοντας υπόψιν την κατάσταση του άλλου προσώπου εν προκειμένω ή τις ανάγκες του, είσαι αναρχικός -ακόμα και αν δεν το καταλαβαίνεις.

Ο αναρχισμός είναι απλά ο τρόπος που οι άνθρωποι δρουν όταν είναι ελεύθεροι να πράξουν όπως επιλέξουν, και όταν έχουν να κάνουν με άλλους που είναι εξίσου ελεύθεροι -και για αυτό έχουν συνείδηση της ευθύνης ,που αυτό συνεπάγεται, απέναντι στους άλλους. Αυτό οδηγεί σε ένα άλλο κρίσιμο σημείο: Ενώ οι άνθρωποι μπορούν να είναι λογικοί και διακριτικοί όταν έχουν να κάνουν με ίσους, η ανθρώπινη φύση είναι τέτοια που δεν γίνεται να τους εμπιστευτούμε όταν τους δίνεται η εξουσία πάνω σε άλλους. Δώσε σε κάποιον τέτοια εξουσία. Αναπόφευκτα σχεδόν, θα τη καταχραστεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

  • Πιστεύεις ότι οι περισσότεροι πολιτικοί είναι εγωιστές, επηρμένα γουρούνια που δεν τους νοιάζει πραγματικά για το δημόσιο συμφέρον; Πιστεύεις ότι ζούμε σε ένα οικονομικό σύστημα που είναι ηλίθιο και άδικο;

Αν απάντησες “ναι”, τότε προσυπογράφεις την αναρχική κριτική στη κοινωνία του σήμερα -τουλάχιστον στο ευρύτερο πλαίσιο της. Οι αναρχικοί πιστεύουν ότι η εξουσία διαφθείρει, και ότι αυτοί που περνούν όλη τους τη ζωή αναζητώντας την εξουσία είναι οι τελευταίοι που θα πρέπει να την έχουν. Οι αναρχικοί πιστεύουν ότι το παρόν οικονομικό σύστημα, είναι ποιο πιθανό να ανταμείψει τους ανθρώπους για την εγωιστική και αδίστακτη συμπεριφορά τους, παρά για την αξιοπρέπεια και την τρυφερότητα τους ως ανθρώπινα όντα. Οι περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται έτσι. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν σκέφτονται πως μπορεί να γίνει κάτι για αυτό, ή τέλος πάντων -και αυτό είναι κάτι στο οποίο οι πιστοί υπηρέτες των δυνατών είναι σχεδόν σίγουρο ότι επιμένουν- οτιδήποτε που δεν θα καταλήξει να κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα.

Αλλά τι γίνεται αν αυτό δεν είναι αλήθεια;

Και υπάρχει πραγματικά οποιοσδήποτε λόγος να το πιστεύεις αυτό; Στην πραγματικότητα, όταν τις περνάς από τέστ, οι περισσότερες προβλέψεις για το τι θα συμβεί χωρίς κυβερνήσεις ή καπιταλισμό αποδεικνύονται εξολοκλήρου αναληθείς. Για χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι ζούσαν χωρίς κυβερνήσεις. Σε πολλά μέρη του κόσμου οι άνθρωποι ζουν έξω από τον έλεγχο των κυβερνήσεων, σήμερα. Βέβαια, σε μια πολύπλοκη, αστική, τεχνολογική κοινωνία όλο αυτό θα ήταν πιο περίπλοκο: αλλά η τεχνολογία μπορεί επίσης να διευκολύνει την επίλυση όλων αυτών των προβλημάτων. Για την ακρίβεια, δεν έχουμε ξεκινήσει καν να σκεφτόμαστε πως θα ήταν οι ζωές μας αν η τεχνολογία ανταποκρίνονταν αληθινά στις ανθρώπινες ανάγκες. Πόσες ώρες θα έπρεπε να δουλεύουμε αλήθεια ώστε να διατηρούμε μια λειτουργική κοινωνία – αν ξεφορτωνόμασταν δηλαδή όλα τα άχρηστα ή καταστροφικά επαγγέλματα όπως διαφημιστές, δικηγόρους, ανθρωποφύλακες, οικονομικούς αναλυτές, ειδικούς δημοσίων σχέσεων, γραφειοκράτες και πολιτικούς, και στρέφαμε τα καλύτερα επιστημονικά μυαλά μακριά από τους διαστημικούς εξοπλισμούς ή τα συστήματα των χρηματαγορών, ώστε να μηχανοποιήσουν τις επικίνδυνες ή ενοχλητικές εργασίες όπως η εξόρυξη μεταλλευμάτων η ο καθαρισμός της τουαλέτας, και να διανείμουν την υπόλοιπη εργασία σε όλους ισότιμα; Πέντε ώρες την ημέρα; Τρεις; Δύο; Κανείς δεν ξέρει γιατί ποτέ κανένας δεν ρωτάει αυτού του είδους τις ερωτήσεις. Για τους αναρχικούς, αυτές είναι οι ερωτήσεις που θα έπρεπε να ρωτάμε.

  • Πιστεύεις πραγματικά αυτά που λες στα παιδιά σου (ή έλεγαν σε εσένα οι γονείς σου);

“Δεν έχει σημασία ποιος το ξεκίνησε”. “Δύο λάθη δεν κάνουν ένα σωστό”[1]. “Κάνε στους άλλους ότι θα ήθελες να κάνουν και οι άλλοι για εσένα..” “Καθάρισε την ακαταστασία σου”. “Μην είσαι κακός στους ανθρώπους επειδή είναι διαφορετικοί”. Ίσως θα έπρεπε να αποφασίσουμε, αν λέμε ψέμματα στα παιδιά μας όταν τους μιλάμε για το κακό και το καλό ή αν είμαστε πρόθυμοι να πάρουμε στα σοβαρά τις παραινέσεις μας. Διότι, αν ακολουθήσετε αυτές τις ηθικές αρχές μέχρι τα λογικά συμπεράσματα τους, καταλήγετε στον αναρχισμό.

Πάρτε για παράδειγμα την αρχή “δύο λάθη δεν κάνουν ένα σωστό”. Αν πραγματικά το έπαιρνες στα σοβαρά, αυτό από μόνο του θα τίναζε στον αέρα ολόκληρη τη βάση για τον πόλεμο και το σύστημα ποινικού δικαίου. Το ίδιο ισχύει για το μοίρασμα: πάντα λέμε στα παιδιά ότι πρέπει να μάθουν να μοιράζονται, να αλληλοκατανοούν τις ανάγκες τους, να βοηθούν το ένα το άλλο. Μετά βγαίνουμε έξω στον πραγματικό κόσμο όπου υποθέτουμε ότι όλοι είναι εκ του φυσικού τους εγωιστές και ανταγωνιστικοί. Αλλά όπως θα σημείωνε ένα αναρχικός: στη πραγματικότητα, ότι λέμε στα παιδιά μας είναι σωστό. Σχεδόν οποιοδήποτε μεγάλο επίτευγμα που άξιζε το κόπο στην ανθρώπινη ιστορία, κάθε ανακάλυψη ή κατόρθωμα που βελτίωσε τις ζωές μας, βασίστηκε στην συνεργασία και την αλληλοβοήθεια. Ακόμα και τώρα, οι περισσότεροι από εμάς ξοδεύουμε περισσότερα για τις οικογένειες και τους φίλους μας παρά για τους εαυτούς μας. Ενώ, πιθανόν, πάντα θα υπάρχουν ανταγωνιστικοί άνθρωποι στο κόσμο, δεν υπάρχει κανένας λόγος γιατί η κοινωνία πρέπει να βασίζεται στην ενθάρρυνση τέτοιων συμπεριφορών, πόσο μάλλον κάνοντας τους ανθρώπους να ανταγωνίζονται για τις βασικές ανάγκες της ζωής. Αυτό υπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των ανθρώπων στην εξουσία, που μας θέλουν να ζούμε μέσα στο φόβο τους ενός για τον άλλο. Γι’ αυτό οι αναρχικοί καλούν για μια κοινωνία βασισμένη όχι μόνο στην ελεύθερη ένωση αλλά και στην αλληλοβοήθεια. Είναι γεγονός ότι τα περισσότερα παιδιά μεγαλώνουν πιστεύοντας στην αναρχική ηθική και σταδιακά έχουν να κατανοήσουν ότι ο κόσμος των ενηλίκων δεν λειτουργεί με αυτό το τρόπο. Για αυτό και τόσα πολλά γίνονται επαναστατικά ή αποξενωμένα, ακόμα και αυτοκτονικά ως έφηβοι, και τελικά, παραιτημένα ως ενήλικες. Η μόνη τους παρηγοριά, συχνά, είναι η δυνατότητα να μεγαλώσουν οι ίδιοι παιδιά και να υποκρίνονται ότι ο κόσμος είναι δίκαιος. Αν όμως μπορούσαμε να ξεκινήσουμε πραγματικά να χτίζουμε ένα κόσμο που, έστω στο ελάχιστο, θα ήταν βασισμένος σε δίκαιες αρχές;

Δεν θα ήταν αυτό το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να δώσει κανείς στα παιδιά του;

  • Πιστεύεις ότι τα ανθρώπινα όντα είναι θεμελιωδώς διεφθαρμένα και κακά, ή ότι συγκεκριμένα ήδη ανθρώπων (γυναίκες, άνθρωποι διαφορετικού χρώματος, λαϊκοί άνθρωποι που δεν είναι πλούσιοι ή δεν έχουν ανώτερη εκπαίδευση) είναι υποδεέστερα δείγματα, προορισμένα να κυβερνώνται από ανώτερους από αυτούς ;

Αν απάντησες “ναι”, ε λοιπόν, δεν είσαι τελικά αναρχικός. Αλλά αν απάντησες “όχι”, τότε, κατά πάσα πιθανότητα προσυπογράφεις το ενενήντα τις εκατό των αναρχικών αρχών, και πιθανόν, σε μεγάλο βαθμό να ζεις τη ζωή σου σύμφωνα με αυτές.

Κάθε φορά που συμπεριφέρεσαι σε έναν άλλο άνθρωπο με κατανόηση και σεβασμό, είσαι αναρχικός. Κάθε φορά που επιλύεις τις διαφορές σου με άλλους με το να έρχεσαι σε έναν λογικό συμβιβασμό, ακούγοντας τι έχει να πει ο καθένας παρά να αφήνεις ένα άτομο να αποφασίζει για όλους τους άλλους, είσαι αναρχικός.Κάθε φορά που έχεις την ευκαιρία να επιβάλεις με τη δύναμη σε κάποιον να κάνει κάτι, αλλά αποφασίζεις να απευθύνεσαι στη λογική του, είσαι αναρχικός. Το ίδιο ισχύει κάθε φορά που μοιράζεσαι κάτι με έναν φίλο, η αποφασίζεις ποιος θα πλύνει τα πιάτα, η κάνεις οτιδήποτε και έχεις τη προσοχή σου στραμμένη στη δικαιοσύνη.

Τώρα, μπορεί να διαφωνήσεις με όλα αυτά ότι είναι ωραία και καλά ως ένα τρόπος για μικρές ομάδες ανθρώπων να συνεννοηθούν μεταξύ τους, αλλά η διαχείριση μιας πόλης ή μιας χώρας, είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα. Και φυσικά υπάρχει κάτι σε αυτό. Ακόμα και αν αποκεντροποιήσεις τη κοινωνία και βάλεις όσο περισσότερη δύναμη είναι δυνατή στα χέρια μικρών κοινοτήτων, θα υπάρχουν ακόμα πολλά πράγματα που θα χρειάζονται συντονισμό, από τη λειτουργία των σιδηροδρόμων μέχρι τις αποφάσεις για το ποια κατεύθυνση θα πρέπει να πάρει η ιατρική έρευνα. Αλλά μόνο και μόνο επειδή κάτι είναι περίπλοκο δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει τρόπος να το κάνεις δημοκρατικά. Απλά θα είναι περίπλοκο. Για την ακρίβεια, οι αναρχικοί έχουν ένα σωρό διαφορετικές ιδέες και οράματα για την αυτο-διεύθυνση μιας περίπλοκης κοινωνίας. Το να τα εξηγήσω θα έπαιρνε πολύ περισσότερο από το μέγεθος και τις προθέσεις ενός μικρού εισαγωγικού κειμένου σαν και αυτό. Αρκεί να πούμε, πρώτα απ’ όλα, ότι πολλοί άνθρωποι έχουν ξοδέψει πολύ χρόνο επινοώντας μοντέλα για το πως θα δούλευε μια πραγματικά δημοκρατική και υγιής κοινωνία. Βεβαίως, κανένας αναρχικός δεν ισχυρίζεται ότι έχει το τέλειο σχέδιο. Το τελευταίο πράγμα που θέλουμε είναι να επιβάλουμε προκατασκευασμένα μοντέλα στη κοινωνία ούτως ή άλλως. Η αλήθεια είναι ότι πιθανότατα δεν μπορούμε ούτε να φανταστούμε τα μισά από τα προβλήματα που θα προκύψουν στη προσπάθεια μας να δημιουργήσουμε μια δημοκρατική κοινωνία. Ακόμα και έτσι, είμαστε πεπεισμένοι ότι -με την ανθρώπινη επινοητικότητα να είναι αυτό που είναι- τέτοια προβλήματα μπορούν πάντα να λυθούν, όσο γίνεται σύμφωνα με το πνεύμα των βασικών αρχών μας, οι οποίες σε τελική ανάλυση είναι οι αρχές της θεμελιώδους ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

 

Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2012

Αποκωδικοποιηση της ταινιας "The Hunger Games"

«Αγώνες Πείνας» Ένας Τρομακτικός Καινούριος Κόσμος


 

Από τα ερείπια ενός μέρους που κάποτε ήταν γνωστό ως Βόρεια Αμερική, έχει αναδυθεί το έθνος της Πάνεμ με τη λαμπερή πρωτεύουσα Κάπιτολ που περιβάλλεται από δώδεκα απομακρυσμένες επαρχίες, μια πόλη που συνδυάζει το μέλλον με τη Μetropolis, την Βrazil, το IN TIME, με την Αρχαία Ρώμη, ή με το Βυζάντιο και τους κατοίκους της πρωτεύουσας να μοιάζουν με καρικατούρες, με τα εξπρεσιονιστικά μακιγιάζ, και τα σουρεαλιστικά ενδύματα, με μπόλικο αίμα και σεξ που διαδραματίζεται μεταξύ παιδιών 12 –18 ετών.

“Τι γίνεται αν μεταξύ ανθρωπιάς και ψυχαγωγίας επιλέξουμε το δεύτερο;”

Η επιτυχημένη ταινία «Αγώνες Πείνας» (“The Hunger Games”) διαδραματίζεται σε ένα δυστοπικό μέλλον όπου οι εξαθλιωμένες και φτωχιές μάζες, ζουν κάτω από την τυραννία μίας ανεπτυγμένης τεχνολογικά και πλούσιας ελίτ. Άραγε παρουσιάζει κατά κάποιο τρόπο αυτού του είδους την κοινωνία που η ελίτ προσπαθεί να επιβάλλει μέσα από τη Νέα Τάξη Πραγμάτων; ΧΜ! Θα εξετάσουμε ποια είναι τα χαρακτηριστικά του κόσμου στους «Αγώνες Πείνας» και πώς αυτά έχουν οφθαλμοφανή σχέση με τα σχέδια της Νέας Τάξης πραγμάτων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ταινία προωθήθηκε από μία πολύ δυνατή διαφημιστική εκστρατεία και έτσι δεν πήρε και πάρα πολύ καιρό για την ταινία να γίνει αρκετά δημοφιλής ανάμεσα στους εφήβους και τη νεολαία. Μερικές φορές οι κριτικοί την χαρακτηρίζουν σαν το νέο Twilight(μία άλλη “αγαπητή” σειρά βιβλίων και ταινία στο νεαρό κοινό που επεδίωξε κι έκανε “αγαπητούς” τους βρικόλακες ! ) καθώς οι «Αγώνες Πείνας» έχουν αρκετά κοινά στοιχεία με αυτό: ένα νεαρό κορίτσι είναι διχασμένο ανάμεσα σε δύο αγόρια, μόνο που διαδραματίζονται σε εντελώς διαφορετικούς κόσμους και οι βρικόλακες είναι άνθρωποι, ή μήπως όχι;

Κάνε κλικ στις εικόνες να τις δεις μεγάλες και σκέψου, με την καρδιά.

the_hunger_games (4) the_hunger_games (6)

the_hunger_games (3)

hunger-games-3 katniss reaping sign

Hunger_Games_Revolution hunger-games-effie-purple-dress-001

Έχοντας σαν κύριο σκηνικό ένα δυστοπικό μέλλον (άραγε αναρωτηθήκατε γιατί σε όλα τα αντίστοιχα σενάρια το μέλλον παρουσιάζεται «δυστοπικό;»), οι «Αγώνες Πείνας» παρουσιάζουν μία αρκετά μαύρη πλευρά του κόσμου που μας ετοιμάζουν, είτε έχει να κάνει με την κοινωνική, είτε με την οικονομική ή την πολιτική πλευρά των πραγμάτων. Με λίγα λόγια πρόκειται για έναν εφιάλτη στον κόσμο του «Μεγάλου Αδελφού» όπου η πλούσια ελίτ ζει εις βάρος ενός πληθυσμού που λιμοκτονεί σωματικά και ψυχικά. Στο μεταξύ, η διαστροφή και η ηδονοβλεψία των μέσων μαζικής ενημέρωσης έχει πάρει εξωφρενικά παράλογες διαστάσεις και χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση ως εκείνος ο συνεκτικός κρίκος που συγκρατεί τη δική της κοινωνική τάξη ανέπαφη.

Άραγε παρουσιάζεται στους «Αγώνες Πείνας» ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον, ειδικά σε ό,τι αφορά τους νέους; Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μάγος για να καταλάβει ότι η ελίτ (επικυρίαρχοι) σήμερα προσπαθεί να στρέψει τον κόσμο προς αυτή την κατεύθυνση. Άραγε η συγγραφέας των ομώνυμων βιβλίων στα οποία είναι βασισμένη η ταινία, Suzanne Collinsμεταφέρει ένα ισχυρό μήνυμα στους νέους εναντίον της Νέας Τάξης Πραγμάτων, με το να τους δείχνει τους κινδύνους της ή κάνει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή επιδιώκει να εξοικειώσει τη νεολαία με αυτή την τρομακτική εικόνα. Ας δούμε όμως πιο κοντά αυτό το φανταστικό, αλλά και πολύ πιθανό μέλλον που παρουσιάζεται στους «Αγώνες Πείνας.» Να σημειώσουμε ότι η ανάλυσή μας είναι βασισμένη στην ταινία και όχι στα βιβλία. Η ταινία είναι δομημένη διαφορετικά και μεταφέρει ένα εντελώς διαφορετικό μήνυμα.

H Νέα Τάξη Πραγμάτων για τους Νέους- Νέες : Οι «Αγώνες Πείνας» διαδραματίζονται μέσα σε ένα πλαίσιο που έχει πάρα πολλές ομοιότητες με τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, όπως παρουσιάζεται και επιβάλλεται σήμερα από την παγκόσμια ελίτ. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της είναι η κατάλυση των εθνών-κρατών και η δημιουργία ενός και μοναδικού κράτους που διοικείται από μία κεντρική αρχή.Στην ταινία, αυτή η ιδέα παρουσιάζεται στην πλήρη μορφή της αφού τα γεγονότα διαδραματίζονται στο Πάνεμ, ένα απολυταρχικό κράτος που καταλαμβάνει ολόκληρη την περιοχή της Β. Αμερικής. Οι ΗΠΑ λοιπόν και ο Καναδάς έχουν συγχωνευτεί σε μία οντότητα, κάτι που πολλοί θεωρούν ότι θα συμβεί πριν την ολοκλήρωση της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Στο Πάνεμ, οι ιδέες της δημοκρατίας και της ελευθερίας έχουν εξαφανιστεί και έχουν αντικατασταθεί από μία υψηλής τεχνολογίας δικτατορία που βασίζεται στην παρακολούθηση, καταγραφή, μαζική κατήχηση από τα ΜΜΕ, αστυνομική καταστολή (ειρηνοφύλακες τους αποκαλούν, αν έχετε δει το farscape, σας το προτείνω ) και ένα βαθύ χάσμα ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις, (επίσης δείτε το in time) Ο μεγαλύτερος πληθυσμός του Πάνεμ ζει σε συνθήκες χωρών του δικού μας τρίτου κόσμου, όπου είναι εφ’ όρου ζωής καταδικασμένοι σε φτώχεια, λοιμούς και αρρώστιες.

Αυτές οι δύσκολες συνθήκες ζωής είναι προφανώς το αποτέλεσμα ενός καταστροφικού γεγονότος που προκάλεσε την πλήρη οικονομική κατάρρευση της Βόρειας Αμερικής. Στην περιοχή 12, (οι περιοχές είναι 12 όπως και στο IN TIME ! άραγε τι θέλουν να δηλώσουν; ) στο σπίτι της ηρωίδας Katniss Everdeen, οι ντόπιοι ζουν σε συνθήκες που θυμίζουν την προ-βιομηχανική εποχή, όπου οικογένειες δουλεύουν στα ορυχεία, ζουν σε καλύβες και τρώνε τρωκτικά για να επιβιώσουν.

Αν και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ζει σε συνθήκες βγαλμένες από το 1800, είναι υποταγμένο στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση της Πρωτεύουσας (Capitol) όπου χρησιμοποιείται τεχνολογία για την παρακολούθηση, τον έλεγχο και τη χειραγώγηση των μαζών. Κάμερες παρακολούθησης, RFID τσιπ, τρισδιάστατα ολογράμματα χρησιμοποιούνται ευρέως από την κυβέρνηση για να χειραγωγήσει τη θέληση ενός αδύναμου και απαίδευτου πληθυσμού (αν και υπάρχουν σημάδια αυτοδιάθεσης και επαναστατικότητας στους πληθυσμούς των αγροτών.)

Για τη διατήρηση αυτής της λεπτής ισορροπίας, η Πρωτεύουσα βασίζεται σε έναν τεράστιο όγκο αστυνομικής δύναμης τους ‘ειρηνοφύλακες’, που βρίσκεται πάντα σε ετοιμότητα για να καταστείλει κάθε προσπάθεια εξέγερσης. Οι εργάτες τακτικά, συγκεντρώνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου παρακολουθούν προπαγανδιστικά βίντεο της κυβέρνησης.

Το Πάνεμ, λοιπόν δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα βαρύ αστυνομοκρατούμενο κράτος, το οποίο διοικεί μία ισχυρή ελίτ, που έχει σκοπό να κρατήσει τις μάζες μέσα στη φτώχεια και την υποδούλωση. Όπως έχουμε ξαναπεί, όλες αυτές οι ιδέες, παρουσιάζονται και σε άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αφού πρόκειται πλέον για μία συνειδητή διαδικασία, να εξοικειώσουν τις μάζες, ειδικά τις νεώτερες μάζες, με την ιδέα μίας αστυνομοκρατούμενης πολιτείας, σαν να είναι αυτό η φυσιολογική εξέλιξη, του σύγχρονου πολιτικού συστήματος.

Ζώντας σε έντονη αντίθεση με το προλεταριάτο, η ελίτ στους «Αγώνες Πείνας» κατοικεί στην αστραφτερή πόλη Capitol και ενδίδει σε όλα τα είδη των υπερβολών και τις τάσεις της μόδας. Αυτό το ανώτατο κομμάτι της κοινωνίας, αντιλαμβάνεται το υπόλοιπο του πληθυσμού, ως κατώτερη φυλή, που πρέπει να γελοιοποιηθεί, να εξημερωθεί και να ελέγχεται, άλλωστε πολύ εύστοχα αποκαλεί τις μάζες, ‘Φόρους’ Όλες οι πολύτιμες πλουτοπαραγωγικές πηγές, αξιοποιούνται από όσους ζουν στις περιοχές, εκτός της Capitol αλλά για όφελος της ελίτ δημιουργώντας έτσι ένα ολοένα και αυξανόμενο χάσμα μεταξύ τους.

Η εικόνα μίας πλούσιας άρχουσας τάξης που κυριαρχεί πάνω στις υποβαθμισμένες και εξαθλιωμένες μάζες (έτσι ώστε να είναι εύκολα διαχειρίσιμες) είναι μια σημαντική πτυχή της Νέας Τάξης Πραγμάτων και αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα στους «Αγώνες Πείνας». Η εξάρτηση της κυβέρνησης, στην υψηλή τεχνολογία μέσων μαζικής επιτήρησης για να κρατήσει τον πληθυσμό υπό έλεγχο είναι κάτι που βλέπουμε ήδη και, αν συνεχίσουμε προς αυτή την κατεύθυνση, ο κόσμος των «Αγώνων Πείνας» θα γίνει σύντομα πραγματικότητα. Υπάρχει και μια άλλη σημαντική ιδέα που αφορά ένα αποκρυφιστικό κομμάτι της ελίτ και βρίσκεται στην καρδιά των «Παιχνιδιών Πείνας»: οι θυσίες αίματος για να προκαλέσουν φόβο και να ενισχύσουν τη δύναμή της. Άρτον και Θεάματα ( διάβασε

the_hunger_games (13) the_hunger_games (12)

the_hunger_games (7) the_hunger_games (14)

6860172664_5c436f4a54_z panem-colors-via-mtv

Αιματηρές Θυσίες για την Ελιτ: Η κυβέρνηση του Πάνεμ καθιέρωσε τους «Αγώνες Πείνας» σαν ένα μέσο υπενθύμισης στις μάζες ή φόρους, της «μεγάλης προδοσίας» που είχαν διαπράξει όταν συμμετείχαν σε μία επανάσταση. Σαν τιμωρία για την ανυπακοή τους, οι δώδεκα περιοχές του Πάνεμ, πρέπει να προσφέρουν στην Capitol ένα αγόρι και ένα κορίτσι μεταξύ 12 και 18 ετών για να πάρει μέρος στους «Αγώνες Πείνας.» Οι έφηβοι αυτοί, πρέπει να αγωνιστούν μέχρι θανάτου, σε μία τεχνητή ολογραφική υπαίθρια αρένα, σε έναν αγώνα που θυμίζει ρωμαϊκή αρένα, ένα θέαμα το οποίο μεταδίδεται μέσω τηλεοπτικού δικτύου σε όλη τη χώρα. Το όνομα των Αγώνων είναι από μόνο του, μία υπενθύμιση της συνεχούς κατάστασης ασιτίας, η οποία έχει επιβληθεί στην κατώτερη τάξη από την άρχουσα τάξη έτσι ώστε να την ελέγχουν καλύτερα. Αλλά δεν είναι μόνο για τον έλεγχο.

Τα αγόρια και τα κορίτσια που επιλέγονται να πάρουν μέρος στους «Αγώνες Πείνας» αποκαλούνται «εισφορές» ή «φόροι», ένας όρος που συχνά περιγράφει, μια πληρωμή που αποδίδεται από τον υποτελή στον κύριό του και έτσι για ακόμα μία φορά αντανακλάται η δουλεία, η σκλαβιά της μάζας στους κυβερνήτες του. Από τις απαρχές του πολιτισμού, οι αιματηρές θυσίες θεωρούνται ότι ήταν η ύψιστη μορφή προσφοράς-εισφοράς στους θεούς και σε ένα αποκρυφιστικό, μεταφυσικό, μαγικό επίπεδο θεωρούνται, ότι απέδιδαν τη μεγαλύτερη δυνατή δύναμη που έπρεπε να αξιοποιηθεί από τους ηγεμόνες και τους μάγους.

Με τον ίδιο τρόπο που οι Καρχηδόνιοι θυσίαζαν βρέφη στο θεό Μόλωχ, οι κάτοικοι του Πάνεμ θυσιάζουν τα παιδιά τους στην Capitol. Οι «Αγώνες Πείνας» είναι λοιπόν μία σύγχρονη εκδοχή αυτών των παλιών τελετουργιών, όπου επιβαλλόταν στις μάζες να συμμετέχουν, ώστε να αποφύγουν την οργή των ανωτέρων τους. Ολόκληρος ο πληθυσμός του Πάνεμ αναγκάζεται να παρακολουθήσει αυτή την τελετουργική θυσία που πραγματοποιείται στην Capitol, εγείροντας το φόβο, το θυμό και την επιθυμία για αίμα και ενισχύοντας έτσι τη δύναμη της τελετής.

Έχουμε αναφέρει σε προηγούμενα άρθρα πώς σήμερα οι θάνατοι συγκεκριμένων ατόμων της βιομηχανίας του θεάματος ή οι συναυλίες τους προβάλλονται από τα μέσα ενημέρωσης στην πραγματικότητα σαν υπερ-τελετές στις οποίες συμμετέχουν ολόκληρα έθνη και οι μάζες – φόροι με παραληρηματικούς τρόπους να ωρύονται και να χειροκροτούν. Οι Αγώνες Πείνας αντικατοπτρίζουν και υπερ-προβάλλουν αυτή την ιδέα των μέγα-τελετουργιών.
Στους Αγώνες Πείνας, το τελετουργικό του θανάτου των νέων ανθρώπων, που επιλέγονται με κλήρο, από τις μάζες «πωλείται» ως ένα αθλητικό γεγονός, ένα έθνος που συμμετέχει σε μία μεγάλη γιορτή, η οποία προβάλλεται όπως ένα reality show. Όχι μόνο οι φτωχοί άνθρωποι – οι φόροι, συμμετέχουν σε αυτά τα απαξιωτικά γεγονότα, αλλά και ζητωκραυγάζουν για τους αγαπημένους τους, που ετοιμάζονται να χύσουν το αίμα το δικό τους ή των συμπαικτών τους. Είναι τρομακτικό το γεγονός πως σε αυτούς τους αγώνες κερδίζει πάντα μονάχα ΕΝΑΣ, που σημαίνει πως οι παίχτες σκοτώνουν και τους συμπαίκτες τους, που πολλές φορές είναι αδέλφια, θυμίζει πρακτικές από τους μονομάχους στην Αρχαία Ρώμη.

Γιατί τα αποδέχονται όλα αυτά; Ένας από τους λόγους είναι ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους να αποδεχθούν τα πάντα … αν αυτά τον διασκεδάζουν. Οι άνθρωπο-μάζες είναι εύκολα ελεγχόμενες μιας κι έχουν μνήμη χρυσόψαρου. Όσο μεγαλύτερη η άνθρωπο-μάζα τόσο μικρότερη η μνήμη.

the_hunger_games (9) the_hunger_games (11)

14_300dpi

hunger-games HungerGames_Still_2

Επικαλώντας τα Κατώτερα Βασικά Ένστικτα: Τα παιχνίδια μεταδίδονται τηλεοπτικά σε όλη τη χώρα με τη μορφή reality-show το οποίο παρουσιάζουν τηλεπαρουσιαστές που αναλύουν τη δράση, παίρνουν συνεντεύξεις από τους συμμετέχοντες και κρίνουν τις αποδώσεις τους. (αν σου θυμίζει κάτι αυτό; ). Οι συμμετέχοντες έχουν κατηχηθεί τόσο βαθιά σε αυτόν τον πολιτισμό, που δέχονται εύκολα τους κανόνες του παιχνιδιού, γίνονται απόλυτα πρόθυμοι να αρχίσουν να σκοτώνουν τα απιδιά τους, ώστε να κερδίσουν τα Παιχνίδια. Οι μάζες επίσης συμμετέχουν αρκετά ενεργά στο γεγονός, επευφημώντας για τους αντιπροσώπους της περιοχής τους, έστω και αν το όλο θέμα, έχει να κάνει με τη θυσία των δικών τους παιδιών. Μάλιστα κάποιοι από τους τομείς, ζουν κι εκπαιδεύουν τα παιδιά τους, με σκοπό και νόημα ύπαρξης την νίκη στο παιχνίδι, με αποτέλεσμα στους αιματηρούς αγώνες να είναι τα φαβορί και να κερδίζουν συνεχώς.

Αυτό αποδεικνύει μία αρκετά θλιβερή, αλλά στην πραγματικότητα ένα αληθές περιστατικό που αφορά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης: οποιοδήποτε μήνυμα μπορεί να φθάσει στα αυτιά των ανθρώπων, αρκεί αυτό να τους προκαλέσει την προσοχή και να διεγείρει τα συναισθήματα τους. Δύο είναι τα πράγματα που αυτόματα, σχεδόν χωρίς καμία αντίσταση τραβούν την προσοχή του μαζάνθρωπου: αίμα και σεξ, (το ιερό δισκοπότηρο) τα δύο κατάλοιπα των Κατώτερων Βασικών Ενστίκτων.

Η ωμή εκδήλωση βίας, μονοπωλεί την προσοχή των μαζών – φόρων, που ξεχνούν ότι οι Αγώνες αποτελούν μια υπενθύμιση της δουλείας – σκλαβιάς, του λαού στην ελίτ. Τα κατώτερα ένστικτα αίμα – σεξ είναι ήδη γνωστά και αξιοποιούνται πλήρως, από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σήμερα, καθώς μηνύματα που χρηματοδοτούνται από την ελίτ πωλούνται συνεχώς στους καταναλωτές ως «διασκέδαση». Οι Αγώνες Πείνας επομένως απεικονίζουν εύστοχα το ρόλο των μέσων ενημέρωσης στη χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Άραγε η ταινία αυτή μπορεί να βοηθήσει, τους νέους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν το γεγονός αυτό ή θα αποκοιμίσει ακόμη περισσότερο;

Σε ένα σημείο στην ταινία, ο θάνατος ενός μικρού κοριτσιού συγκλόνισε τους ανθρώπους, σε σημείο που έφερε μια σύντομη στιγμή διαύγειας, στο θολωμένο απ την προπαγάνδα νου τους, σε ένα ξέσπασμα αλληλεγγύης, καθώς ο θάνατος, έφερε στο φως την θηριωδία των Αγώνων. Η ζωντανή μετάδοση του θανάτου οδήγησε, σε μια βίαιη εξέγερση στην περιοχή του κοριτσιού, αφού οι κάτοικοί της αντιλήφθηκαν ότι πρόθυμα συμμετέχουν σε κάτι τόσο απάνθρωπα τρομερό.

Η εξέγερση ωστόσο κατεστάλη γρήγορα από την απανταχού παρούσα αστυνομική δύναμη του κράτους. Επιπλέον, προκειμένου να αποφευχθούν περαιτέρω κοινωνικά προβλήματα, οι παραγωγοί του σόου εισήγαγαν ένα νέο στοιχείο για την παράσταση: εικονικός έρωτας μεταξύ των πρωταγωνιστών Katniss Everdeen και του Peeta Mellark, το κορίτσι και το αγόρι από τη 12ηπεριοχή. (θυμήσου στο big brother είχε μπόλικο σεξ και αρκετό καβγά.)

Με την εισαγωγή του ψευδούς έρωτα (και κατ ‘επέκταση του σεξ) στο θέαμα, οι παραγωγοί κατόρθωσαν να καταστείλουν τις μάζες και τις έφεραν πίσω στην συνηθισμένη κατάσταση του βωβού λήθαργου. Αυτό το μέρος της ταινίας, αντανακλά τον τρόπο που τα μέσα μαζικής ενημέρωσης χρησιμοποιούνται από τις δυνάμεις που κυριαρχούν σήμερα. Η παγκόσμια εμβέλεια της σειράς των «Αγώνων Πείνας» αποδεικνύουν ότι οι ιστορίες που παραθέτουν έξυπνα, τα συστατικά του σεξ και της βίας πετυχαίνουν να «αιχμαλωτίζουν» τις άνθρωπο-μάζες.

Παρόλο που οι «Αγώνες Πείνας» φαινομενικά καταγγέλλουν τη διαστροφή της βίας στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, φέρνουν σίγουρα περισσότερη στις κινηματογραφικές αίθουσες.

Απευαισθητοποίηση Ενός Νέου Τύπου Βίας : Ενώ δεν υπάρχει καμία έλλειψη της βίας στο Χόλυγουντ, η ταινία «Αγώνες Πείνας» διασχίζει ένα σύνορο που γίνεται σπάνια σε ταινίες. Η αιματηρή βία από ανηλίκους και έναντι ανηλίκων. Σε αυτήν την ταινία PG-13 (κατάλληλη για ηλικίες άνω των 13) βλέπουμε οι πρωταγωνιστές να είναι παιδιά, ηλικίας μεταξύ 12 και 18, βλέπουμε να μαχαιρώνονται βίαια, να στραγγαλίζουν, να σπάνε τους λαιμούς άλλων παιδιών—σκηνές που σπάνια εμφανίζονται σε ταινίες του Χόλυγουντ.

Ενώ είναι σίγουρα, ένας τρόπος για την ταινία να τραβήξει την προσοχή του κοινού στο οποίο απευθύνεται, οι «Αγώνες Πείνας» φέρνουν στο προσκήνιο μια νέα μορφή βίας που μέχρι πρόσφατα, θεωρούνταν πάρα πολύ ενοχλητική, για να την συμπεριλάβουν στις ταινίες. Αλλά στη συγκεκριμένη ταινία που πρεσβεύει το «σκότωσε ή θα σε σκοτώσουν», οι θεατές εύκολα πάνε πέρα από αυτό το ψυχολογικό εμπόδιο και βρίσκουν τους εαυτούς τους να θελουν το θανατο των αλλων.

the_hunger_games (5) the_hunger_games (10)

Εν κατακλείδι : Οι «Αγώνες Πείνας» όπως και το Μetropolis, διαδραματίζονται σε έναν κόσμο, που περιγράφεται επακριβώς στην Νέα Παγκόσμια Τάξη.
> Μια πλούσια και ισχυρή ελίτ.
> Μία εκμεταλλεύσιμη και κατώτερη μάζα των ανθρώπων.
> Η διάλυση των δημοκρατιών σε ένα αστυνομικό κράτος οντοτήτων.
> Υψηλής τεχνολογίας επιτήρηση.
> Μέσα Μαζικής ενημέρωσης που χρησιμοποιούνται για προπαγάνδα.
> Θεαματικά Αιματηρές θυσίες παιδιών.
Δεν υπάρχει, πράγματι, τίποτα αισιόδοξο στο δυστοπικό μέλλον που περιγράφεται στους «Αγώνες Πείνας». Ακόμη και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια ανακαλείται από τις οι μάζες που αναγκάζονται να παρακολουθούν τα παιδιά τους, να αλληλοσκοτώνονται από άλλους σαν να ζώα σε κλουβιά. Έχοντας υπ όψιν ολ’ αυτά, υπάρχει ελάχιστη διαφορά -αν υπάρχει είναι δυσδιάκριτη- μεταξύ των κινηματογραφόφιλων που βλέπουν την ταινία και των μαζών στην ταινία που γίνονται αυτόπτες μάρτυρες της σκληρότητας των Αγώνων …και οι δύο ομάδες, είναι πρόθυμοι συμμετέχοντες σε ένα γεγονός που απεικονίζει τη θυσία των δικών τους παιδιών κάτω από το βλέμμα της ελίτ που ποντάρει και διασκεδάζει. Επιπλέον, μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι η ταινία παρουσιάζει τις ίδιες λειτουργίες με τους Αγώνες στην ταινία: αποσπούν την προσοχή των μαζών με το αίμα και το σεξ, ενώ θυμίζουν την εξουσία της ελίτ.

Επιδιώκουν οι «Αγώνες Πείνας» να προειδοποιήσουν μία απαθή και υπνοβατούσα νεολαία για τον κίνδυνο που κρύβει το ισχύον σύστημα και την πορεία σε έναν ολοκληρωτικό εφιάλτη; Ή μήπως απλά η ταινία προγραμματίζει τη νεολαία για να αντιληφθεί την έλευση της Νέας Τάξης Πραγμάτων ως αναπόφευκτη; Η ερώτηση είναι ανοικτή προς στοχασμό.

Μας τη φέρανε, κορόιδα!



Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Την ώρα που το Ντούο Φαλιμέντο (ο «Λεφτά Υπάρχουν» και ο «Αργεντινή Θα Γίνουμε») έπειθαν κόσμο και κοσμάκη ότι μας ξανασώσανε, ντάλα καλοκαίρι με τους αφελείς στις παραλίες, πίσω από την πλάτη μας στηνόταν η μεγαλύτερη αρπαχτή που έγινε ποτέ εις βάρος της ταλαίπωρης Ελλαδίτσας και των αφελών που την κατοικούν. Όμως, ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον, ακόμη κι αν τον χαρίζουμε (και αυτόν!) στη Γερμανία.
Από όσα αποκαλύπτονται αυτές τις μέρες, το μοναδικό συμπέρασμα είναι ότι μια τεράστια πολιτική και οικονομική απάτη εκτυλίσσεται .

Τρελό πάρτι κερδοσκόπων
Η μια από τις αποφάσεις του Ιουλίου (για την άλλη θα τα πούμε προσεχώς) αφορούσε τη χρονική μετακύλιση(rollover) ομολόγων και την αντικατάσταση παλαιών, αξίας έως 135 δισ. ευρώ και λήξεως μέχρι και το τέλος του 2020. Υποτίθεται ότι αυτή η διαδικασία θα μείωνε το χρέος της Ελλάδας κατά 21% περίπου.
Ακόμη υποτίθεται ότι έτσι θα εκπληρωνόταν επιπλέον ο στόχος της Μέρκελ και του «Λεφτά Υπάρχουν» να συμμετάσχουν (δηλαδή να χάσουν λεφτά) και οι ιδιώτες κάτοχοι ομολόγων, ώστε να... τιμωρηθούν έστω και λίγο οι άφρονες δανειστές, να ελαφρυνθεί η ελληνική οικονομία από τα βάρη των τόκων, να ρίξει χρήμα στην ανάπτυξη, να μειώσει το ποσοστό του χρέους επί του ΑΕΠ και να ξαναβγούν και του σπανού τα γένια.
Παπάρια μάντολες, που λέει κι ο Γεωργίου. Όχι ότι δεν έχουμε καταλάβει, αλλά τώρα μαθαίνουμε και τις λεπτομέρειες. Με τη συνδρομή λοιπόν των
New York Times (NYT, συντομογραφικώς) και ενός πολύ ενδιαφέροντος και αναλυτικού ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Landon Thomas Jr, μαθαίνουμε ότι μια σειρά επενδυτές κάνουν τρελό πάρτι με τα ελληνικά ομόλογα εν όψει του rollover.
Για την ακρίβεια ο άνθρωπος μας πληροφορεί ότι πολλοί «επενδυτές» έχουν ξεχυθεί στην ελεύθερη (δευτερογενή) αγορά και καβαντζώνουν σωρηδόν ελληνικά ομόλογα. Μάλιστα τα ομόλογα Γραικολάνδης συμπεριλαμβάνονται αυτή την εποχή, ιδιαίτερα μετά την 21η Ιουλίου, στις πιο «καυτές» αγορές. Γιατί; Απλούστατο:
● Οι μάγκες αγοράζουν κάθε ελληνικό ομόλογο περίπου στα 36 σεντς ανά ευρώ ονομαστικής αξίας. Δηλαδή στο 36%. Δηλαδή με έκπτωση 64%. Λογικό, αφού, λόγω της τρομακτικής τους απαξίωσης, αυτή είναι η πραγματική αξία των ελληνικών ομολόγων στην αγορά.
● Η ελληνική κυβέρνηση επισήμως πρόκειται να ανταλλάξει αυτά τα σημερινά σκουπίδια με νέα, ισχυρά ομόλογα, που θα αποτιμώνται στα 75 με 80 σεντς ανά ευρώ ονομαστικής αξίας των σημερινών.
● Δηλαδή, όποιος συμμετάσχει στο σχέδιο της «μείωσης του ελληνικού χρέους κατά 21%» βγάζει ζεστά 100% κέρδη. Αρκεί να έχει κάνει την αγορά του μετά την 21η Ιουλίου – ή, τέλος πάντων, τον τελευταίο χρόνο – και να έχει πάρει το εμπόρευμα κοψοχρονιά.
● Σύμφωνα λοιπόν με το ρεπορτάζ των ΝΥΤ, πολλά κερδοσκοπικά κεφάλαια (τα επιλεγόμενα και hedge funds), τα οποία έχουν ξεχυθεί στην αγορά αμέσως μετά τη συμφωνία της 21ης Ιουλίου για να μαζέψουνε τη σημερινή σαβούρα και να βγάλουν χρυσά κέρδη στα σίγουρα, έχουν καβαντζάρει μέχρι σήμερα ομόλογα ονομαστικής αξίας κάπου 40 δισ. ευρώ από τα 130 που θα φτάσει το rollover – με συμμετοχή στο 90% και βάλε, η οποία θεωρείται πλέον σίγουρη.
● Δηλαδή το ένα τρίτο του όλου «κόλπου» το κρατάνε στα χεράκια τους τα πιο αρπακτικά λαμόγια της διεθνούς κερδοσκοπίας, τα οποία, αντί να χάσουν, όπως μας παραμυθιάζουν τα παλικάρια μας, θα διπλασιάσουν τα λεφτά τους. Τα οποία βεβαίως θα διασφαλίσουμε και θα εγγυηθούμε εμείς οι μαλάκες χάρη στους Παπανδρέου και Βενιζέλο.
Προσέξτε όμως: Αυτά είναι τα σημερινά δεδομένα. Μέχρι το τέλος Οκτωβρίου, οπότε αναμένεται να εγκριθεί το συγκεκριμένο κόλπο από τα κοινοβούλια των 17 χωρών - μελών της ευρωζώνης, μένει ακόμη ένας μήνας. Της μαϊμούς ο γάμος μέχρι τότε...
Και, βεβαίως, ένα από τα πιο λογικά ερωτήματα είναι ποιοι και πόσοι από το εσωτερικό της χώρας έχουν σπρώξει τα ευρούδια τους για να συμμετάσχουν στο μεγάλο πάρτι. Διότι τα εγχώρια λαμόγια είναι μάλλον αδύνατον να απέχουν από τη λεηλασία.
● Τι κι αν η υπερατλαντική Wall Street Journal έλεγε, πριν από ένα μήνα, ότι αυτό το κόλπο είναι κομμένο και ραμμένο εξ αρχής στα μέτρα των τραπεζών και τελικά δεν πρόκειται να ωφελήσει την Ελλάδα. Το Ντούο Φαλιμέντο επιμένει.
● Τι κι αν υποστηρίζει ακριβώς το ίδιο ο Ότμαρ Ίσινγκ, πρώην μέλος της ΕΚΤ και εν των σχεδιαστών του ευρώ (και όχι κάποιος εγχώριος σκιτζής, από αυτούς που επιλέγουν τα τηλεκανάλια), ο οποίος συμπληρώνει ότι τράπεζες και άλλοι πιστωτές δεν αναγκάστηκαν να συνεισφέρουν περισσότερα.
● Τι κι αν οι ΝΥΤ στο εν λόγω ρεπορτάζ τους επικαλούνται αναλυτές της αγοράς που υποστηρίζουν ότι «οι περισσότερες από τις τράπεζες που θα συμμετάσχουν στο rollover θα έχουν απώλειες πιο κοντά στο 10% ή και λιγότερο επί ομολόγων που είναι διαπραγματεύσιμα τώρα με discount (έκπτωση) περίπου 60%».
Τίποτε δεν πτοεί το Ντούο Φαλιμέντο. Μια συμφωνία αυτού του μεγέθους μπορεί να είναι άχρηστη για τη χώρα και επιβλαβής για τον ελληνικό λαό – ο οποίος θα κληθεί να εγγυηθεί και να πληρώσει πάλι τα κερατιάτικα και τρελά ρκέρδη των κερδοσκόπων – αλλά θα είναι επικερδέστατη για το διεθνές και το εγχώριο λαμογιστάν. Του οποίου τα συμφέροντα μάλλον έχουν τον πρώτο λόγο...

Πού 'τανε ο νους μας πού 'τανε
● Μήπως τώρα καταλαβαίνουμε γιατί ο Βαγγελάκης μας απειλεί ότι «θα γίνουμε Αργεντινή» αν δεν είμαστε καλά παιδιά;
● Μήπως τώρα καταλαβαίνουμε γιατί οι μισθοί μας πάνε – και θα πάνε – στα Τάρταρα;
● Μήπως τώρα καταλαβαίνουμε γιατί γκρεμίζεται το σύμπαν γύρω μας;
● Μήπως τώρα καταλαβαίνουμε γιατί εμείς είμαστε όλοι διεφθαρμένοι και συντεχνίες – δημόσιοι, ιδιωτικοί, έμποροι, μικρομεσαίοι, ελευθεροεπαγγελματίες, αυταπασχολούμενοι, ιδιοκτήτες και μεροκαματιάρηδες αδιακρίτως – και πρέπει να μας σκίσουνε τον πάτο;
● Μήπως τώρα καταλαβαίνουμε γιατί η φορολογία είναι οριζόντια, χωρίς διακρίσεις;
● Μήπως τώρα καταλαβαίνουμε γιατί οι απολύσεις στο Δημόσιο είναι κι αυτές οριζόντιες και γιατί – αντί της άθλιας εφεδρείας – σε λίγο θα γίνουν απευθείας και χωρίς βαζελίνη;
● Μήπως τώρα καταλαβαίνουμε γιατί φορολογούν τους ανέργους, εξαφανίζουν τις συντάξεις, αφήνουν τους φτωχούς να πεθάνουν από το κρύο, καταργούν υγεία, παιδεία και πρόνοια και αυξάνουν αλματωδώς τους άστεγους;
● Μήπως τώρα καταλαβαίνουμε γιατί σε λίγο θα πηγαίνουμε αυτόφωρο αν δεν μπορούμε να πληρώσουμε και χρωστάμε πάνω από πέντε χιλιάρικα στην εφορία;
● Μήπως τώρα καταλαβαίνουμε γιατί τράπεζες και εφορία την έχουν πέσει ήδη μανιωδώς στην κατάσχεση μισθών ανθρώπων που δεν αντέχουν πια να πληρώσουν;
● Μήπως τώρα καταλαβαίνουμε γιατί την είσπραξη των φόρων θα την αναλάβουν οσονούπω εισπρακτικές με μπράβους κεφαλοκυνηγούς που για αμοιβή 200 ευρώ το κεφάλι θα κυνηγάνε φτωχομπινέδες για να τους παραδώσουν στους σερίφηδες της τρόικας;
● Μήπως τώρα καταλαβαίνουμε γιατί τα καρακόλια της τρόικας και της κυβέρνησης μας βρίζουν, μας συκοφαντούν, μας απειλούν και μας εκφοβίζουν κάθε μέρα;
● Μήπως τώρα καταλαβαίνουμε γιατί η αστυνομία την πέφτει οκτάχρονα στο Σύνταγμα και πουλάει καουμποϊλίκια με χημικά στα δεκαεξάχρονα αντί να κυνηγάει τις συμμορίες με τα καλάσνικοφ, που μπουκάρουν στα σπίτια για 150 ευρώ και στα περίπτερα για τηλεκάρτες και τσιγάρα;
1. Διότι προέχει να παντελονιάσουν τα – εγγυημένα από κυβέρνηση και ευρωκράτες – κέρδη τους τα διεθνή και εγχώρια λαμόγια.
2. Διότι μας πιάσανε με τις πιτζάμες και τώρα θα μας πάρουν και τα σώβρακα.
3. Διότι από την αρχή του μεγάλου κόλπου, παίζοντας το παιχνίδι τους, ψάχναμε (και πολλοί ακόμη «ψάχνουν» αλληλοκατηγορούμενοι) να βρούμε ποιος φταίει και όχι τι ετοιμάζουν για όλους μας, χωρίς διακρίσεις.
4. Διότι, όπως λέει κι ένας φίλος που σέβομαι, έχουμε μείνει κολλημένοι στο τεράστιο Εγώ της μεταπολίτευσης (και όχι μόνο αυτής, θα συμπλήρωνα) και αδυνατούμε να κατανοήσουμε ότι μόνο ένα θηριώδες Εμείς μπορεί να ορθώσει ανάστημα στη λεηλασία, την αγριότητα, την απανθρωπιά και την υποδούλωση λόγω δανεικών.
Η εμμονή στο Εγώ, σε συνθήκες προτεκτοράτου χρέους για την Ελλάδα και σκλαβοπάζαρου για τους Έλληνες, μόνο σε έναν δρόμο μπορεί να μας βγάλει: στη μαζική εξαθλίωση και στην κοινωνία του καλάσνικοφ. Ας βρούμε λοιπόν το Εμείς, μπας και καταφέρουμε να πούμε το μεγάλο Όχι: «Αρνούμαι»...
ΥΓ.: Η ιστορία της μεγάλης αρπαχτής δεν τελειώνει στο rollover. Το ακόμη πιο μεγάλο κόλπο στήνεται με την εθνική περιουσία. Και έπεται φοβερή συνέχεια, διότι το colpo grosso βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Και οι σχεδιαστές του θα είναι αύριο τόσο ανελέητοι όσο ψεύτες είναι σήμερα...


Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ MATRIX



matrix


Μια προσπάθεια ανάλυσης
- ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΥ
της ταινίας " Matrix Reloaded ",
υπό το πρίσμα του
ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ και με σημείο αναφοράς
την ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ


από τον
Κέλσο το Φιλαλήθη

*********

Ο κινηματογράφος, η ΕΒΔΟΜΗ αυτή τέχνη,
κατά διαστήματα ασχολείται με μια θεματολογία
που αγγίζει τους κόσμους του Μεταφυσικού.

Όσο παλαιότερα πάμε, τόσο αραιότερα συναντάμε
αυτό το γεγονός, ενώ στις μέρες μας, η μία μετά
την άλλη ταινία της μεγάλης οθόνης εμπεριέχει έντονα τα στοιχεία, όχι απλά της Μεταφυσικής γενικά, αλλά και εξειδικεύεται σε θέματα που θα μπορούσαν εύκολα να χαρακτηριστούν ως και Αποκρυφιστικά…

Στο παρόν άρθρο, θα ήθελα να ασχοληθώ με
την θεματολογία της ταινίας MATRIX.
Μια ταινία που απέσπασε αντικρουόμενες κριτικές
όχι μόνον από τους «ειδήμονες» του χώρου,
αλλά ακόμα και από το κοινό που την παρακολούθησε!
Αφορμή για την ενασχόλησή μου, ερμηνεία
και αποσυμβολισμό της ταινίας αυτής,
στάθηκε μια συζήτηση μεταξύ φίλων στην οποία
συμμετείχα και η εντύπωση που τους έκανε
η οπτική μου ως προς τα προαναφερόμενα
(μεταφυσική – εσωτερισμός – αποκρυφισμός κλπ.)


Και πριν να ξεκινήσουμε το ταξίδι
στον αποσυμβολισμό της ταινίας,
να αναφέρω πώς όπου υπάρχουν πολλές απόψεις,
συνήθως είναι και αντικρουόμενες…

Αυτό φανερώνει ένα ΥΓΙΕΣ ΠΝΕΥΜΑ....
Θα ήταν όμως περισσότερο υγιές (υπερβολή δε λέω),
όταν οι απόψεις έχουν μαζί τους και τα ανάλογα ΣΤΟΙΧΕΙΑ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ...

Θα προσπαθήσω λοιπόν να σας παραθέσω την άποψη μου
για το θέμα του πρώτου μέρους
από την τριλογία της ταινίας, την οποία και θα
προεκτείνω στο παρόν άρθρο μαζί με τη 2η ταινία
της τριλογίας, το Matrix Reloaded με όσα περισσότερα ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ και ΣΤΟΙΧΕΙΑ μπορώ
από την Υπέροχη Ελληνική Μυθολογία...
Από την Σκανδιναβική Μυθολογία...
Από την Εβραϊκή Μυθολογία...
Από τη Θεοσοφία...
Από τον Τεκτονισμό...
Από την Πυθαγόρεια Αριθμοσοφία...
Από το Βουδδισμό...
Από τον Γνωστικισμό...
Από την Ιερή Επιστήμη του Γιόγκα...

Και από πού να ξεκινήσω και πού να σταματήσω!
Αν και σχεδόν ΠΑΝΤΑ το Νο1 σε μια τριλογία,
όπως το The Matrix τραβά ΟΛΕΣ τις εντυπώσεις,
με τα εφέ που έχει αλλά και με την ιδιαίτερη
πλοκή του έργου, σε αυτό το Νο2,
το Matrix Reloaded, υπήρχε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ.....

Και μπορώ να πω άφοβα, πώς από ΚΑΘΑΡΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ σκοπιάς, η ταινία (ως τριλογία)
θίγει από ΟΛΑ ΤΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΡΕΥΜΑΤΑ, όπως ήδη προανέφερα...
Και από πού ΔΕΝ είχε στοιχεία!!!!

Αντοχή να έχει κανείς και χρόνο για να τα "ρουφά"
και να τα ανακαλύπτει....

Στην πρώτη ταινία ( The Matrix ), ο ήρωας μας ο Neo επικεντρώνεται σε ένα «δίλημμα»…
Πρέπει να ΔΙΑΛΕΞΕΙ ένα χάπι, μεταξύ του
«Μπλε ή Κόκκινου» ...
Το «Μπλε ή Κόκκινο» χάπι, που θα έπρεπε να πάρει ο ΜΥΟΥΜΕΝΟΣ (με συγχωρείτε,
ο πρωταγωνιστής ήθελα να πω), εάν ήθελε
να προχωρήσει!!!








Όμως τι είναι αυτό το περίφημο MATRIX;
Στο μύθο της σπηλιάς του Πλάτωνα γίνεται
αναφορά σε κάποιο άντρο μυήσεων,
όπου τον υποψήφιο για μύηση τον κατέβαζαν
μέσα σε μια σπηλιά (ΜΗΤΡΑ - matrix) όπου
τον τοποθετούσαν με το πρόσωπο στα τοιχώματα
της σπηλιάς, άναβαν από πίσω του μια φωτιά,
του έδειχναν της σκιές που σχηματίζονταν
και του φανέρωναν ότι αυτό που έβλεπε
με τα «φυσικά του μάτια», ΟΙ ΣΚΙΕΣ δηλαδή,
ήταν ο ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ και πώς
όλα αυτά που έβλεπε δε ήταν παρά
μια ΠΛΑΝΗ, ΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ, ΜΙΑ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ...

Του έδειχναν πως ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!!!

Στην Ινδία μάλιστα, τον κόσμο που ζούμε,
τον αποκαλούν στα Σανσκριτικά: ΜΑΓΙΑ – maya που στο ερμηνευτικό λεξικό θα δούμε ότι σημαίνει: ΑΥΤΑΠΑΤΗ, ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ!!!









Ο ΜΥΟΥΜΕΝΟΣ της οποιασδήποτε θρησκείας,
δόγματος ή φιλοσοφικού συστήματος,
γεννιέται για δεύτερη φορά «ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ»
και έτσι παύει να ανήκει στον ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ
αλλά μετέχει στο ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ...


Μια ερώτηση πάντως που δημιουργείται εύλογα,
είναι αν ΤΕΛΙΚΑ, η μύηση της ανθρωποψυχής
είναι μια ΝΕΑ ΓΕΝΝΗΣΗ(;;;).
Δηλαδή ο ήρωας της ταινίας, ο Neo
(αναγραμματισμός της λέξεως One = Ο ΕΝΑΣ, αλλά και παραφθορά της λέξεως New = NEOΣ) όταν
λαμβάνει τη ΜΥΗΣΗ, που ζει;;;
Ζει στον «ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ»
ή
ζει στην «ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ»

αλλά
ΕΝ ΠΛΗΡEI ΣΥΝΕΙΔΗΣEI για το ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ βρίσκεται;;;;


Και χάριν βοηθείας, να σας παραθέσω μια φράση
του Ηρακλείτου, εκείνου του «Σκοτεινού Φιλοσόφου»,
που μου την ανάφερε ένας καλός φίλος επάνω
στη συζήτηση:


ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΞΥΠΝΗΤΟΥΣ.
ΟΙ ΚΟΙΜΙΣΜΕΝΟΙ ΖΟΥΝ
Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟ.




Ο Ηράκλειτος, ο «σκοτεινός φιλόσοφος»



Αλλά ας επιστρέψουμε στην ταινία, όπου
και ΜΟΝΟ ο τίτλος της περίφημης τριλογίας,
MATRIX, κρύβει μέσα του πέραν από
την «Σπηλιά του Πλάτωνα» όπως
προανέφερα και έναν ακόμα μεγάλο (κατ’ εμέ)
συμβολισμό....
Η λέξη MATRIX που σημαίνει ΜΗΤΡΑ,
μας δίνει έναν "παράξενο" ΑΝΑΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ...
Κρύβει την λέξη XIRAM !!!!!

Ποιος είναι λοιπόν ο Χιράμ και τι είναι το Matrix;;;
Υπάρχει σχέση μεταξύ τους;;;;

Κάποιο κοινό σημείο ίσως, που να μας
βοηθήσει στη δημιουργική μας σκέψη;
Μα και βέβαια υπάρχει, η πόλη ΣΙΩΝ,
που κρύβει μέσα της το τελευταίο
ανθρώπινο ΕΛΕΥΘΕΡΟ κύτταρο κατά
το 2ο μέρος της ταινίας…



Η άγια πόλη Σιών

Χμμμ, αλήθεια...
Πού έχτισε ο Χιράμ τον Ναό του Θεού
με εντολή του βασιλέως Σολομώντα;;;;

Τι είναι ο ΝΑΟΣ που έχτισε;;;;

Και ο περίφημος ΤΕΚΤΟΝΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ του Χιράμ;;;;
Τι σχέση μπορεί να έχει με το θέμα της ταινίας;;;;








 
 

Ο βασιλέας Σολομώντας & ο Χιράμ Αμπίφ


Ο βασιλέας Σολομώντας & ο Χιράμ Αμπίφ

Θέτω ερωτήσεις που θα μας βοηθήσουν
όλους να αντιληφθούμε με ένα ακόμα διαφορετικό
πρίσμα τη ταινία....
Αυτός ο ΑΝΑΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ της
λέξεως MATRIX ως ΧΙΡΑΜ, γίνεται χωρίς
ο γράμμα Τ και από εδώ και πέρα,
μπαίνουμε στα "Αρρητα & τα Κρύφια",
σε έναν "άλλο κόσμο τύπου Matrix",
αυτόν της Εβραϊκής Μυστικής
Προφορικής Παράδοσης, της Καμπαλά.








 
 

Ο καμπαλιστής (Portae Lucis Johann Miller 1516)κρατών το Σεφιροθικό Δέντρο


Εκεί μέσα (στην Καμπαλά) υπάρχει
μια ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ που βοηθά
στην ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ, ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ,
αλλά και ΑΠΟΚΡΥΨΗ λέξεων και εννοιών
μέσα στις ΙΔΙΕΣ τις λέξεις!!!
Το σύστημα αυτό, της ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ,
ονομάζεται Νοταρικόν.

Ο πολυμαθής και βαθύς ΓΝΩΣΤΗΣ
της Καμπαλά Γουίλιαμ Γουίν Γουέστκοτ
στο Τheosophical Glossary τ
ης Ελένης Πετρόβνας Μπλαβάτσκυ,
στο λήμμα "Νοταρικόν", μας αποκαλύπτει ΕΝΑ
μέρος του λέγοντας πώς :
















Ελένη Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ (1831 -1891)



"...είναι μια διαίρεση της ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ Καμπαλά.
Αναφέρεται στο σχηματισμό ΛΕΞΕΩΝ
από τα ΑΡΧΙΚΑ ή ΤΕΛΙΚΑ γράμματα λέξεων
σε κάθε φράση, ή ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΩΣ
σχηματίζει ΦΡΑΣΕΙΣ με ΛΕΞΕΙΣ π
ου φτιάχνονται από τα ΑΡΧΙΚΑ ή ΤΕΛΙΚΑ
γράμματα ΑΛΛΩΝ ΛΕΞΕΩΝ..."

Από εκεί λοιπόν, ορμώμενος και ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ
και ένα "μέρος" που δεν αποκάλυψε
ο πολυμαθής Καμπαλιστής, παρέθεσα τ
ο σκεπτικό μου, επάνω σε αυτό που έγραψα...
Πάντως, να τονίσω σε εκείνους που
δια της λογικής προσπαθούν να προσεγγίζουν
ΟΛΑ τα πράγματα, ότι με ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΟΥΣ
συσχετισμούς το μόνο που καταφέρνουμε, είναι να ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ στη ΛΟΓΙΚΗ και
στους ΔΑΙΔΑΛΟΥΣ
του ΜΥΑΛΟΥ - ΦΥΣΙΚΟΕΓΚΕΦΑΛΟΥ...




Ο Φυσικοεγκέφαλος και οι δαιδαλώδης έλικες που τον αποτελούν





Ο Φυσικοεγκέφαλος και οι δαιδαλώδης
έλικες που τον αποτελούν

Και τώρα γι' αυτό το περίφημο Χ που
στα αγγλικά είναι Η...
Αναγκαστικά, θα μιλήσω για λίγο
πιο βαθιά στοιχεία του ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ
που σχετίζονται με το Μύθο του Χιράμ,
του ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑ του Ναού...

Στην ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΤΟΑ υπάρχουν ΔΥΟ ΣΤΗΛΕΣ...
Οι "γνωστές" (σε όσους ασχολούνται)
με τα γράμματα J & B...












Μεταξύ ΟΛΩΝ των άλλων που συμβολίζουν
(άρρεν & θήλυ κλπ.), φανερώνουν και
μια ΑΡΜΟΝΙΑ.
Τώρα, σύμφωνα με τον Γάλλο Καμπαλιστή
και Δάσκαλο της Υψηλής Μαγείας
Αλφόνς Λουί Κονστάν, που είναι γνωστός
στους περισσότερους με το εξεβραϊσμένο
όνομά του Ελιφάς Λεβί Ζαχέντ,
μας αποκαλύπτεται πώς :
"...τα γράμματα καθορίζονται ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΑ
μέσω ενός προτύπου συμβόλου,
που είναι γνωστό σαν το σχέδιο της Εδέμ...
...το πρότυπο σύμβολο δίνει
με ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΑ
όχι μόνο το νόημα όλων των γραμμάτων μας,
ΑΛΛΑ και των αριθμών μας…"






Ελιφάς Λεβί

Με βάση λοιπόν, τα παραπάνω λεγόμενα του Ελιφάς Λεβί, οι ΔΥΟ ΣΤΗΛΕΣ του ναού που φανερώνουν μια ΑΡΜΟΝΙΑ, εάν θέλουμε να βρούμε και τη ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ, δεν έχουμε παρά να ΦΑΝΤΑΣΤΟΥΜΕ μια ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ γραμμή να τις ενώνει & να τις ισορροπεί, δηλαδή έχουμε ένα ΙΔΕΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ σύμβολο, το γνωστό μας 'Ητα











Στα αγγλικά λοιπόν, η λέξη Χιράμ γράφεται:
Ηiram και ευλόγως αναρωτιόμαστε
ΠΩΣ το αγγλικό Η, γίνεται στα ελληνικά Χ....
Εδώ μέσα, κρύβεται ΜΙΑ από τις "άπειρες"
επεξηγήσεις του ΥΨΙΣΤΟΥ αρχετυπικού
συμβόλου, αυτού του ΙΔΙΟΥ του Σταυρού...




Ας επιστρέψουμε όμως, στα δεδομένα του Μatrix:
Στη Βουδιστική φιλολογία υπάρχει ένα κείμενο,
που μας αποκαλύπτει τα λόγια
του Βούδα Σιντάρτα Γκοτάμα, κατά την στιγμή
της αφύπνισής του.
Να σημειώσω εδώ, ότι η μητέρα
του Σιντάρτα λεγόταν Maya!!!




 







Το όνειρο της Maya και η σύλληψη του Βούδα

Σας τα παραθέτω, γιατί θα τα συνδυάσω
με τα ερωτήματα που έθεσα σχετικά
με τον Χιράμ και το Ναό που έκτισε.

ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ

"Μέσα από κύκλους πολλών γεννήσεων
περιπλανήθηκα
χωρίς ανταμοιβή,
χωρίς ανάπαυση.
αναζητώντας τον Κτίστη αυτού του Σπιτιού.
Επίπονη η γέννηση
ξανά και ξανά.
Κτίστη του Σπιτιού, έχεις φανερωθεί!
Δε θα ξαναχτίσεις ξανά Σπίτι.
Όλες οι κολώνες σου έχουν σπάσει,
η οροφή σου έχει καταστραφεί,
στραμμένος προς το άμορφο, ο νους
έχει φτάσει στο τέλος της επιθυμίας"

Νταμμαπάντα



Όμως αυτά τα λόγια του Βούδδα, του ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΥ,
που εκστόμισε ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΦΩΤΙΣΗΣ ΤΟΥ,
είναι ΑΡΡΗΚΤΑ συνδεδεμένα
με τη ΜΥΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
που βιώνει ο καθένας μυούμενος,
καθώς και με το μύθο του ΧΙΡΑΜ που προανέφερα...




Buda

Ο Αφυπνισμένος Βούδας (ο Φωτισμένος)


Και λόγω του ότι (προσωπικά ΠΑΝΤΑ)
θεωρώ τους ΜΥΘΟΥΣ ως μια ΜΥΗΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
για εκείνον που καταπιάνεται μαζί τους,
νομίζω πώς βρίσκουμε έναν ακόμη "μίτο",
που θα μας βοηθήσει να δούμε την ταινία
με μία ΑΚΟΜΑ πιο "βαθιά" οπτική, αλλά
και με διαφορετική προοπτική...

Λέει λοιπόν ο Βούδας: "...αναζητώντας
τον Κτίστη αυτού του Σπιτιού..."
Μα το «Σπίτι» που αναφέρει το απόσπασμα,
είναι το ΦΥΣΙΚΟ ΣΩΜΑ, το οποίο ΣΩΜΑ είναι
και ο ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
(τον οποίο σε 3 ημέρες «ΞΑΝΑΕΧΤΙΣΕ»
με την ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ο Μεγάλος Ραββί)...
Και ποιος είναι ο «Κτίστης» για το φυσικό μας σώμα;
Κατά τον Εσωτερισμό,
η Ψυχή που θα ενοικήσει σε αυτό, που θα του δώσει ζωή,
θα το εμψυχώσει.
Έτσι, και τον "πραγματικό" οίκο του Θεού
τον έχτισε ο "Υιός της Χήρας", ο ΧΙΡΑΜ,
τον οποίο και κάλεσε από
την Τύρο ο Σολομώντας για να τον ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΕΙ.











Ο Ναός του Σολομώντα με εμφανείς τις 2 στήλες.

 
ο ναος του Σολομωντα στο Σαο Παολο σημερα
 

 



Το ΣΩΜΑ, μαζί με τα ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ
και άρα και με τις ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥ
(αυτές που ΣΚΛΑΒΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ
ΣΕ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ), που στα λόγια
του Βούδα αναφέρεται ως: "...οι κολώνες σου που έχουν σπάσει...", είναι όλα εκείνα
που δημιουργούν την ΕΙΚΟΝΙΚΗ
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ που αποκαλούμε
MATRIX και που οι Ινδοί την αποκαλούν
Maya - Πλάνη - Αυταπάτη - ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ...

Και αν στο πρώτο μέρος της τριλογίας,
η μύηση του ήρωα Neo, είχε να κάνει
με την ΕΠΙΛΟΓΗ ή ΕΚΛΟΓΗ
για το ΜΠΛΕ ή ΚΟΚΚΙΝΟ χαπάκι,
στο δεύτερο μέρος το ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΤΑΔΙΟ
ΜΥΗΣΗΣ του ήρωα μας (Neo), είχε να κάνει με δύο πόρτες …
Τη ΔΕΞΙΑ και την ΑΡΙΣΤΕΡΗ …
Ας δούμε... ποιά ήταν η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ της Μύησής του;;;;

Ο Αρχιτέκτονας του δείχνει ΔΥΟ ΠΟΡΤΕΣ και του λέει ότι
στη μία θα σώσει την ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ,
αλλά από την άλλη θα σώσει
την ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥ (Trinity).
Το αποτέλεσμα της ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΜΥΗΣΗΣ
[αν στην πρώτη ήταν ΜΟΝΟ το να
του προσφέρει ο Μορφέας (μυητής)
την ΑΛΗΘΕΙΑ και τίποτα παραπάνω],
σε αυτήν ήταν το να ζήσει με το βάρος
της ΑΛΗΘΕΙΑΣ και την ΓΝΩΣΗ της!!!
Να ζήσει με το βάρος
της ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΗΣ…

Το ρόλο του μυητή στη 2η μύησή του την
είχε ο ίδιος ο "ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ" του Matrix!
Μπορείτε να κάνετε τώρα, τους ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΥΣ
συσχετισμούς, με όσα παρέθεσα ΠΡΙΝ για
τον Χιράμ Αμπίφ, τον Αρχιτέκτονα του
Ναού του Σολομώντα και θα ΕΚΠΛΑΓΕΙΤΕ,
ιδιαιτέρως όσοι από εσάς ασχολείστε με τον
Τεκτονισμό, τον Ροδοσταυρισμό και γενικά,
όσοι ασχολείστε με τα λεγόμενα Δυτικά
συστήματα μυητικής παράδοσης, γεγονός
που θα επαληθευτεί στη συνέχεια.



Και στο σημείο αυτό, θα ήθελα να αναφέρω
κάτι σχετικά με τις διάφορες κριτικές που
δέχθηκε η ταινία, μιας και οι κριτικές αυτές
έγιναν με γνώμονα και άξονα την ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ
ΟΠΤΙΚΗ του κριτικού ή θεατή της ταινίας.
Η ΟΠΤΙΚΗ του καθενός μας είναι ένα MATRIX...
Θέλω να πω, πώς ο ΚΑΘΕΝΑΣ μας,
με το "υπόβαθρο" που έχει,
ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ και διαφορετικά το θέμα της ταινίας…
Πολλοί ίσως, να ήθελαν περισσότερη
ΠΟΣΟΤΗΤΑ σε αυτό το 2ο μέρος,
από όση ποσότητα είδαν και στο 1ο.
Άλλοι ίσως, να μπερδεύτηκαν με
τις «διαφορές» που είχε
το 1ο με το 2ο μέρος του έργου.
Και η σημαντικότερη διαφορά που εντόπισα,
είναι πως στην πρώτη ταινία
γνωρίζαμε ΜΟΝΟ την Τριάδα:

ΜΟΡΦΕΑΣ - ΤΡΙΝΙΤΗ - ΝΕΟ...

Σε αυτό το 2ο μέρος, μας αποκαλύφθηκε
ότι η Τριάδα αυτή ΔΕΝ ΗΤΑΝ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ
και η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΡΧΗ, αλλά ΠΑΝΩ από
αυτήν υπήρχαν ΑΛΛΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ,
που ΕΚΕΙΝΕΣ είχαν το βάρος
των ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ και η γνωστή
μας πλέον Τριάδα είχε το βάρος
της ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ...
Και αυτό είναι μια ΚΑΘΑΡΑ Γνωστική
εκδοχή της Δημιουργίας...
Κατά τους Γνωστικούς, ο Κόσμος
ΔΕΝ δημιουργήθηκε από τον Ένα και Μόνο Θεό,
αλλά από μια Ιεραρχία Αγγέλων, τους Ελοχίμ,
όπου Εκείνοι έφτιαξαν τον κόσμο κατά
τη δική τους εικόνα και τη δική τους ομοίωση
και αυτοί οι Ελοχ
ίμ, είναι οι αίτιοι για τα όσα περνά ο άνθρωπος
επάνω στην γη.

Όμως και η Μυθολογία είχε την τιμητική
της σε αυτό το 2ο μέρος της τριλογίας,
όπως ήδη προανέφερα.
Οι "καλοί" λοιπόν, της υπόθεσης ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ
το πλήρωμα του "Ναβουχοδονόσορα",
του σκάφους του Μορφέα, αλλά υπήρχε
μια ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΠΟΛΗ,
που είχε ΔΟΜΗ και ΙΕΡΑΡΧΙΑ...
Στο 2ο αυτό μέρος λοιπόν, έκαναν
την εμφάνισή τους (μεταξύ ΟΛΩΝ των άλλων) και 2 νέα "πρόσωπα"...
Ο Λοκ και η Νιόβη...

Στην ιστορία που εκτυλίσσεται στη μεγάλη οθόνη,
η Νιόβη ήταν η αγαπημένη του Μορφέα,
αλλά σε κάποια στιγμή του την "έκλεψε"
(ερωτικά πάντα) ο Λοκ...
Ο Λοκ λοιπόν, ποιός είναι και τι κρύβεται
ΠΙΣΩ από το όνομα αυτό;;;

Προσωπικά, με παραπέμπει
στην Σκανδιναβική Μυθολογία!!!
Σε αυτή την ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ μυθολογία
(όπως είναι άλλωστε και ΟΛΕΣ οι μυθολογίες),
υπάρχει ο Θεός Λόκι που είναι αδερφός
εξ αίματος με τον Θεό Οντίν...
Ο Λοκι

Ο Οντίν

Αυτοί οι δύο αδερφοί είναι ένα ακόμα
ΔΙΔΥΜΟ κακού - καλού, όπως και τόσα άλλα...
Στην ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ και ΕΠΙΔΕΡΜΙΚΗ οπτική,
ο Λόκι συμβολίζει το Κακό Πνεύμα των Σκανδιναβών...
Εσωτερικά όμως τι συμβολίζει;;;

Εσωτερικά, είναι ΑΠΛΑ μια "ενάντια δύναμη",
μόνο επειδή ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΘΗΚΕ από
την αρχέγονη Αρμονία...
Στο 'Εδδα, είναι ο πατέρας του φοβερού
λύκου Φένρις και του φιδιού Μίντγκραντ.







Το φίδι Μίντγκραντ σχεδιάζοντας το Άπειρο
με το σώμα του

Όπως ΗΔΗ ανέφερα, είναι ο αδερφός του Οντίν, του καλού και ανδρείου Θεού και άρα, ο Λόκι είναι
η ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ...
Μα και στην ταινία ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΤΣΙ έχουν τα πράγματα!!!!

Στην κρίσιμη ερώτηση για το ΠΩΣ
θα αντιμετωπίσουν την επίθεση 250,000 μηχανών,
χωρίς να πάθουν κάτι οι ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ
της ΥΠΟΓΕΙΑΣ ΠΟΛΗΣ, της Σιών, ο μεν Μορφέας
προτείνει ΕΠΙΘΕΣΗ και πόλεμο, ενώ ο Λόκ(ι)
προτείνει ΑΜΥΝΑ πίσω από τα οχυρά τους!!!!

Αλλά ας ρίξουμε και μια ματιά στη Νιόβη...
Κατά την Ελληνική Μυθολογία, την ΠΛΟΥΣΙΟΤΑΤΗ
αυτή μυθολογία που ΔΥΣΤΥΧΩΣ
δεν ασχολούμαστε μαζί
της ΟΠΩΣ ΘΑ ΑΡΜΟΖΕ ΣΕ ΕΛΛΗΝΕΣ,
η Νιόβη σχετίζεται με τους μύθους
για την καταγωγή του ΠΡΩΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ...
Λέγεται λοιπόν, πως ο "πρώτος άνθρωπος"
που βγήκε από τη λίμνη της Κωπαΐδας,
ήταν ο Αλαλκομενεύς, ο οποίος πήρε
ως γυναίκα του τη Νιόβη και έτσι, έχουμε στους Βοιωτικούς μύθους τη Νιόβη ως πρώτη μάνα των Ανθρώπων...








Niove Neove Niovi
Η Νιόβη, με μια απο τις κορες της

Μια κόρη της Νιόβης ήταν και η Μελία (!!!!!),
η οποία κατά τους μύθους του Άργους, είχε έναν γιο, τον Φορωνέα, ο οποίος ήταν και ο ΠΡΩΤΟΣ άνθρωπος,
που έφτιαξε - οργάνωσε
την ΠΡΩΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ...
Σε άλλη εκδοχή των μύθων για τη Νιόβη λέγεται,
πως ο Δίας την ερωτεύτηκε και εκείνη
του χάρισε τον Άργο και τον Πελασγό...
Όπως και να έχει πάντως, η ΝΙΟΒΗ έχει
να κάνει με τους μύθους για τα ΠΡΩΤΑ ΦΥΛΑ ή
ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ των Ελλήνων, είτε ως μάνα, είτε ως
γιαγιά, είτε ως κόρη...
Αυτή λοιπόν είναι η "άγνωστη" μυθολογική Νιόβη...

Ας δούμε τώρα ποια σχέση μπορεί να έχει με τη ταινία...
Είπαμε ότι ΠΡΩΤΑ ήταν ΖΕΥΓΑΡΙ με τον Μορφέα
και ύστερα με τον Λόκ(ι)..
Νομίζω πώς εδώ μας δείχνει την ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ
και την ΑΡΜΟΝΙΑ μεταξύ των ΔΥΟ ΙΣΩΝ,
αλλά ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ (της Θεότητας;)...

Είναι το αντικείμενο του ΕΡΩΤΑ,
του Θεού που δημιουργεί τη ΖΩΗ,
την οποία και εμΦΑΝίζει και εμΦΑΝίζεται
και ο ΙΔΙΟΣ, μέσα από ένα αυγό,
μια ΜΗΤΡΑ (Μatrix) ως ΦΑΝΗΣ - ΕΡΩΣ!!!


 





Ο Φάνης Έρως μέσα από το
Κοσμικό Αυγό της Δημιουργίας

H Κόρη της Ελληνικής Μυθολογικής Νιόβης,
η Μελιά, μας οδηγεί ΚΑΙ ΠΑΛΙ στην
Σκανδιναβική Μυθολογία και πίσω στον Λόκ(ι) !!!!
Πώς;;;;

Μα αφού η Μελιά, ως δέντρο, είναι
το γνωστό μας Κοσμικό Δέντρο,
που αλλιώς λέγεται Υγκτρασίλ !!!
 
 
 
 



Το Υγκτρασίλ

Αυτό το δέντρο είναι το σύμβολο
του κόσμου για τους αρχαίους
Σκανδιναβούς, το "δέντρο του σύμπαντος,
του χρόνου και της ζωής".

Είναι ένα αειθαλές δέντρο, γιατί Νόρνες
του Πεπρωμένου το ραντίζουν καθημερινά
με το νερό της ζωής από την πηγή Ουρντ.

Οι 3 Νόρνες που κλώθουν το Πεπρωμένο


Έτσι ο Μίντγκραντ, ο γιος του Λόκι
(όπως ήδη προανέφερα), το Φίδι του
Κοσμικού Κακού που ροκανίζει
τις ρίζες της Μελιάς, δε θα καταφέρει
να κάνει το κακό που επιδιώκει,
μέχρις ότου να δοθεί η "τελευταία μάχη",
οπότε η ζωή, ο χρόνος και ο κόσμος θα χαθούν και θα εξαφανιστούν...

Αλλά και ο Μύθος της ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ
είχε την τιμητική του (και ήταν μάλλον φυσικό,
με μια ΥΠΕΡΟΧΗ Μόνικα Μπελούτσι
στον ομώνυμο ρόλο).
Στον Ελληνικό μύθο, όταν η Περσεφόνη
έφαγε το ΡΟΔΟΚΟΥΚΙ από το χέρι
του συζύγου της Κρονίδη Άδη, έμεινε "δεμένη"
με τις ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΗΣ και αυτός ήταν ο λόγος που ΞΑΝΑΓΥΡΝΟΥΣΕ στον Κάτω Κόσμο κοντά Του
(στον κόσμο της ύλης δηλαδή), για να
έχει τη συνέχιση των ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ…



Πώς παρουσιάζεται αυτό στην ταινία;
Ο σύζυγος της Περσεφόνης (στην ταινία πάντα),
ο Μεροβίγκιο, έδωσε σε μια ΑΛΛΗ γυναίκα
ένα ΚΟΜΜΑΤΙ από κέικ ΔΙΚΗΣ ΤΟΥ κατασκευής...

Το αποτέλεσμα ποιο ήταν;;;
Μα να πάνε ΚΑΙ οι δύο στις "γυναικείες τουαλέτες"
για μια γρήγορη ερωτική συνεύρεση.
ΔΗΛΑΔΗ και στις 2 περιπτώσεις
(Ελληνική μυθολογία & ταινία),
η γυναίκα έφαγε κάτι από τον σύζυγό της και έτσι,
έχασε την ευκαιρία της επιστροφής της
στην «πραγματικότητα», έμεινε δηλαδή
εγκλωβισμένη μέσα σε ένα Matrix…
Και σήμερα, μήπως το ΣΕΞ, δηλαδή η ΕΝΩΣΗ
δεν είναι που ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ την εποχή μας
και το δέσιμό μας με την ΥΛΗ;;;
Είναι γεγονός, ότι ΜΟΝΟ με τη σεξουαλική επαφή
μπορούν και είναι ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΜΑΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ…


Αλλά και πάλι, για να "μαρτυρήσει"
η Περσεφόνη στον Νeo (και την ομάδα του)
το ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΛΕΙΔΟΚΡΑΤΟΡΑΣ,
δε ζητάει από τον Neo παρά ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΦΙΛΙ !!!
Ένα φιλί που θα της ΘΥΜΙΣΕΙ την ΑΓΑΠΗ και
το ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ…




Τελικά, ο ήρωάς μας τα ΚΑΤΑΦΕΡΕ και έφτασε
στην ΠΗΓΗ του Matrix...
Μόλις ανοίγει την ΠΟΡΤΑ, βρίσκεται σε ένα δωμάτιο
γεμάτο από οθόνες και με έναν τύπο να κάθεται
στη μέση του δωματίου ντυμένο στα λευκά...
"Ποιος είσαι εσύ", τον ρωτά έκπληκτος ο Νeo...
"Είμαι ο ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ του Μatrix",
απαντά Εκείνος...

Δηλαδή ήταν αυτός που κατασκεύασε - ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ το ΜΑΤΡΙΞ...
Και εκεί του αποκαλύπτει ότι ΑΥΤΟ ΤΟ ΜATRIX δεν ήταν το ΠΡΩΤΟ, αλλά το ΠΕΜΠΤΟ !!!!!!!!!!
Και πώς εκείνοι που το συναποτελούν, είναι τα ΑΚΡΙΒΗ "αντίγραφα" του πρώτου, του δεύτερου κλπ, κλπ...
Δηλαδή, του ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ το μυστικό,
ότι προϋπήρξαν από τον Neo άλλοι ΠΕΝΤΕ ΕΚΛΕΚΤΟΙ....

Εδώ κρύβεται η Θεοσοφική θεώρηση του κόσμου
και της Δημιουργίας του με τις ΕΠΤΑ ΡΙΖΕΣ ΦΥΛΕΣ,
αλλά και αυτή του Ησιόδου,
που μιλά για ΤΑ ΕΠΤΑ ΓΕΝΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ
(εμείς είμαστε στην ΠΕΜΠΤΗ)...

Επίσης, κρύβει τη Βουδιστική και
Ινδουιστική άποψη περί του κόσμου
τόσο ως Maya (Βουδισμό), όσο και ότι ο κόσμος
είναι μια ΕΚΠΝΟΗ του Βράχμα (Ινδουισμό).
Το θέμα λοιπόν, της ταινίας έχει
να κάνει ΟΧΙ με την ΕΚΠΝΟΗ ΤΟΥ (δημιουργία),
αλλά με την ΕΙΣΠΝΟΗ ΤΟΥ (απεκδήλωση του κόσμου)…


ο Αρχιτέκτονας του Matrix του ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ,
ότι ΟΤΑΝ καταστραφεί η ανθρωπότητα,
δε θα είναι η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ αλλά
η ΠΕΜΠΤΗ (ρίζες φυλές κλπ, κλπ)...

Του δίνει δηλαδή ΣΤΟΙΧΕΙΑ για να ΚΡΙΝΕΙ ΟΡΘΑ
στην ΕΠΙΛΟΓΗ που του έθεσε...
Δηλαδή, αν επέλεγε την ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ,
θα ήταν «μάταιο», αφού η ανθρωπότητα είναι βέβαιο,
ότι θα καταστραφεί για ακόμα
δύο φορές σύμφωνα με το Ησίοδο & την Θεοσοφία,
που μιλούν για ΕΠΤΑ γένη ή ΕΠΤΑ ρίζες φυλές της ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ.
Αλλά ας βάλω εδώ μια τελεία.
Αντιλαμβάνομαι, ότι η πληθώρα των στοιχείων
που σας παρέθεσα, κάνει την κατανόηση του άρθρου
ακόμα πιο δύσκολη, αλλά όταν κάποιος
ασχολείται με το MATRIX, αναρωτιέμαι
πόσο «εύκολα» μπορεί να το κατανοήσει;;;

Το MATRIX, από την κατασκευή του, είναι από τα πλέον ακατανόητα θέματα προς διερεύνηση, γι’ αυτό προτείνω,
να ξαναδείτε την ταινία (και τις 3) και
να συλλογιστείτε το κατά πόσο ΕΜΕΙΣ ΤΩΡΑ ζούμε
μέσα σε ένα MATRIX…
Σε ένα MATRIX, του οποίου ο ήρωας Neo,
δε θα είναι ο Κιάνου Ριβς, αλλά εμείς οι ίδιοι…

***
το άρθρο το βρήκα
εδώ