ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΗΜΕΡΑ

Η δημοκρατία έχει τρία κύρια γνωρίσματα. Τα τρία γιώτα. Ισοκρατία, Ισηγορία και Ισονομία.

Ενα πολίτευμα που δεν έχει τα χαρακτηριστικά αυτά, δεν μπορεί να ονομαστεί δημοκρατία.

Εχει ενδιαφέρον να εξετάσουμε αν το σημερινό πολίτευμα της Ελλάδας έχει τα τρία αυτά γνωρίσματα...


Ισοκρατία σημαίνει ίση δύναμη της ψήφου για όλους τους πολίτες. Ισα πολιτικά δικαιώματα. Μπορεί σήμερα, η ψήφος των πολιτών να έχει την ίδια ισχύ με την ψήφο των πολιτικών, όμως ο εκλογικός νόμος που πριμοδοτεί το πρώτο κόμμα με έδρες από ψήφους κομμάτων που δεν μπήκαν στη βουλή, από άκυρα και από λευκά ψηφοδέλτια, καταστρέψει την ισοκρατία. Η ισοκρατία καταστρέφεται και όταν ψηφίζουν αλλοεθνείς ψηφοφόροι που δεν ανήκουν στο εκλογικό σώμα, ή αγοράζονται ψήφοι άλλων ψηφοφόρων, ή όταν οι ψήφοι ανταλλάσσονται με διορισμούς και πόστα από την ολιγαρχία που ελέγχει το κράτος και τη δημόσια περιουσία σαν να είναι τσιφλίκι της.

Ισονομία σημαίνει ισότητα των πολιτών απέναντι στους νόμους η οποία προφανώς δεν υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα, αφού ο νόμος περι ευθύνης υπουργών και η βουλευτική ασυλία την αναιρεί, ενώ τα παραδικαστικά κυκλώματα και το άρρωστο κομμάτι του δικαστικού σώματος μόνο ισονομία δεν εξασφαλίζουν.

Ισηγορία είναι το δικαίωμα που έχουν όλοι οι πολίτες να αγορεύουν στην Εκκλησία του Δήμου. (Ιση πρόσβαση στο βήμα).

Σήμερα, που ο λαός αποφασίζει σε επίπεδο εθνικό, το βήμα στην εκκλησία του δήμου είναι η τηλεόραση. Είναι ο μόνος τρόπος να απευθυνθεί κανείς σε όλους τους Ελληνες και είναι είναι μακράν το πιο δυνατό μέσο επικοινωνίας. Σήμερα όμως, αν καταφέρει να ανέβει κάποιος στο βήμα και εκφράσει απόψεις αντίθετες με τις επιθυμίες της ολιγαρχίας, θα δεχθεί αμέσως επίθεση από τους παπαγάλους δημοσιογράφους και τους κόρακες καθηγητές που καραδοκούν, οι οποίοι θα προσπαθήσουν να τον γελοιοποιήσουν και να τον παρουσιάσουν ως γραφικό καταστροφολόγο. Το βήμα σήμερα είναι πλήρως ελεγχόμενο. Αν δεν τα καταφέρουν οι παπαγάλοι και οι κόρακες, υπάρχει και το διαφημιστικό διάλειμμα, ενώ σαν έσχατη λύση η διακοπή της εκπομπής.

 

Αν στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε μια ομάδα ανθρώπων γύρω από το μάρμαρο που λεγόταν βήμα και δεν επέτρεπε να μιλήσει κανείς άλλος εκτός από αυτούς που εκφράζουν τις δικές τους απόψεις και γελοιοποιούσαν κάθε άλλον πολίτη που προσπαθούσε να μιλήσει ή και τον κατέβαζε με τη βία από το βήμα, σήμερα δε θα μιλούσαμε για την αρχαία Ελληνική δημοκρατία. Θα μιλούσαμε για ένα ολιγαρχικό πολίτευμα το οποίο έλεγχαν οι λίγοι που έλεγχαν την πρόσβαση στο βήμα.

Σήμερα συμβαίνει ακριβώς αυτό, αλλά το πολύ χαμηλό επίπεδο πολιτικής παιδείας μας δε μας επιτρέπει να το αντιληφθούμε.

Διότι σήμερα δυστυχώς, το πολίτευμα είναι ολιγαρχικό. Λίγοι εκλεκτοί, αυτοί που εξυπηρετούν πιο δουλικά τα συμφέροντα των ισχυρών, έχουν πρόσβαση στο βήμα. Απλώς οι ολιγάρχες ονομάζουν το πολίτευμα δημοκρατία για να κοιμόμαστε ήσυχοι. Η ελίτ μας παραχώρησε μερικά δημοκρατικά δικαιώματα (όπως το δικαίωμα να γράφω αυτά που γράφω χωρίς να κινδυνεύει - προς το παρόν - η ζωή μου) τα οποία μπερδεύουμε με τη δημοκρατία. Αδυνατούμε να αντιληφθούμε ότι είναι άλλο πράγμα το πολίτευμα της δημοκρατίας και άλλο πράγμα τα δημοκρατικά δικαιώματα.

Το σύνταγμα μας δίνει το δικαίωμα του "εκλέγειν" και του "εκλέγεσθαι". Το πρώτο το έχουμε και το ασκούμε. Το δεύτερο, το έχουμε θεωρητικά, αλλά χωρίς πρόσβαση στο βήμα δεν το έχουμε. Και τα νέα κόμματα δεν εμφανίζονται στο βήμα. Μόνο τα παλιά, γνωστά και αξιόπιστα Υπηρετείς και ανεβαίνεις. Βγαίνεις από το μαντρί και σε τρώει ο λύκος. Οι μέτριοι υπηρετούν τα συμφέροντα της ελίτ καλύτερα από τους άριστους. Γι αυτό, οι κομματικοί μηχανισμοί, γεμάτοι από συμφεροντολόγους και τυχοδιώκτες, απωθούν τους άξιους από την ενασχόληση με τα κοινά, φιλτράρουν τους μέτριους και τους δουλικούς, τους προωθούν και μας τους εμφανίζουν κάθε τέσσερα χρόνια για να διαλέξουμε τι χρώμα υπαλλήλους της ελίτ θα ψηφίσουμε. Το ολιγαρχικό σύστημα διαθέτει όλα τα χρώματα και οι αποχρώσεις. Βαθύ μπλέ, σκούρο πράσινο, πράσινο λαχανί, μαύρο, κόκκινο, ροζέ. Διαλέγεις και παίρνεις. Οτι και να πάρεις, έτσι κι αλλιώς το ίδιο είναι.

Αυτούς που μας κυβερνάνε, τους επιλέγουμε, αλλά τους επιλέγουμε μεταξύ των ανίκανων που έχουν φιλτραριστεί στους κομματικούς βόθρους. Η κομματοκρατία έχει ποτίσει ολόκληρη τη χώρα από άκρη σε άκρη, σε όλες τις εκφάνσεις της δημόσιας ζωής για να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των λίγων. Και αυτόν τον τρόπο λήψης αποφάσεων, μας τον εμφανίζουν σαν τον μόνο τρόπο να καθορίσουμε τα κοινά.

Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι.

Υπάρχει και η Δημοκρατία.

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ

Δημοκρατία δεν είναι:

• Να ψηφίζεις μία φορά και να αποφασίζουν οι άλλοι για τέσσερα χρόνια
• Να μην ενημερώνεσαι για τις αποφάσεις που άλλοι παίρνουν για σένα χωρίς εσένα.
• Να είσαι κυβερνώμενος, να τρέμεις μην τυχόν και δημιουργηθεί «κενό εξουσίας»
• Να έχεις έναν Πρόεδρο τον οποίο δεν εκλέγεις αλλά τον έχεις σαν ιερή αγελάδα. Δεν μπορείς να πεις τίποτα γι’ αυτόν. Σε τι διαφέρει από τον Βασιλιά είπαμε;
• Να κατέχουν την εξουσία οι ίδιες οικογένειες. Άλλη μια σημαντική διαφορά από την Βασιλεία.
• Να πληρώνεσαι από το κράτος και να δικαιούσαι τηλεοπτικό χρόνο ανάλογα με τα ποσοστά σου.
• Να υπάρχει ένα Σύνταγμα το οποίο όλοι επικαλούνται, κανείς δεν το έχει διαβάσει και κανέναν δεν εμπόδισε να το καταλύσει ή να το παρακάμψει
• Να πληρώνεις ακριβά τους κυβερνώντες σου κι αυτοί σε αντάλλαγμα να φροντίζουν να πληρώνεσαι ακόμα λιγότερο.
• Να έχεις ελευθερία λόγου, αλλά οι «θεσμοί» να σε τιμωρούν όταν την αξιοποιείς.
• Να έχεις ελευθερία του συνέρχεσθαι αλλά το κράτος να διαλύει κάθε συγκέντρωση
• Να έχεις ελευθερία του τύπου αλλά αν δεν είσαι «ημέτερος διαπλεκόμενος» να μην μπορείς να συναντηθείς με τον πρωθυπουργό
• Να γίνονται εκλογές όποτε συμφέρει το κυβερνών κόμμα
• Να υπάρχει ένας Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο οποίος δεν κάνει τίποτα, ούτε για την Δημοκρατία, ούτε για την χώρα, ούτε για το λαό της. Ο ΠτΔ είναι μια διακοσμητική γλάστρα, όπως και η λέξη Δημοκρατία που χρησιμοποιείται μόνο για να ομορφαίνει τις προτάσεις.
• Να μην έχει γίνει ποτέ δημοψήφισμα για τίποτα.
• Να την επικαλούνται όλοι αλλά να τη φοβούνται όλοι.
• Να μην αποφασίζεις για τίποτα, καθώς οι σημαντικές αποφάσεις παίρνονται από «άλλους», ξένους ηγέτες, αγορές κτλ.
• Να υπάρχουν δεκάδες διαφορετικές ομάδες καταστολής
• Να παρακολουθείσαι από κάμερες ή να καταγράφονται τα τηλεφωνήματά σου
• Να ψηφίζεις Παπανδρέου και να σε κυβερνάει ο Παπαδήμας
• Να ψηφίζεις κάποιον που ξέρεις ότι σου λέει ψέματα
• Να μπορούν να μιλήσουν όλοι, αγορές, ΕΕ, ξένοι ηγέτες, τραπεζίτες, πολιτικοί, κόμματα, αλλά όχι ο δήθεν κυρίαρχος λαός.
• Να σε προτιμά η μειοψηφία του λαού (45%), άρα να σε απορρίπτει η πλειοψηφία αλλά εσύ να έχεις στο κοινοβούλιο την απόλυτη πλειοψηφία.
• Να υποτίθεται ότι είμαστε κυρίαρχοι ως πολίτες, αλλά όλοι εναγωνίως να αναζητούν ηγέτες.
• Να μπορεί το κράτος να καταλύει την δημοκρατία για να σώσει την δημοκρατία
• Να γίνονται δεκάδες εγκλήματα στο όνομά της.
• Να γίνονται πόλεμοι, να σκοτώνονται χιλιάδες για να την εξάγουμε σε όλη τη γη
• Να δουλεύουν οι πολλοί για να κάθονται οι λίγοι
• Να συγκεντρώνεται ο πλούτος και η ποιότητα ζωής στο 1% του πληθυσμού.
• Να πεθαίνουν άνθρωποι από την πείνα σε όλες τις γωνιές της γης
• Να εργάζεσαι σε παραγωγικές σχέσεις οι οποίες δεν προέκυψαν από επιλογή, εκλογή ή συμφωνία
• Να έχεις κράτος το οποίο πάνω από όλα φροντίζει για τις φήμες των αγορών, τα υπερκέρδη των τραπεζών, τις φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου και τα προνόμια των δικών του παιδιών
• Να ταυτίζεται κάθε παράγωγο της λέξης λαός με κάτι αρνητικό ή μπανάλ
• Να παρεμβαίνει ωμά στα εσωτερικά μιας χώρας ο ηγέτης μιας άλλης χώρας που απλά είναι οικονομικά πιο ισχυρή.
• Να τρομάζουν οι λάτρεις της δημοκρατίας με την προοπτική να εκφραστεί ο λαός.
• Να μην κατεβάζεις τα τανκς να καταλάβουν το πολυτεχνείο αλλά να δέρνεις συνταξιούχους, μαθητές, φοιτητές, εργάτες, να σκας τα λάστιχα από τα τρακτέρ των αγροτών, να πετάς δακρυγόνα και χημικά στα γήπεδα και στις πλατείες.
• Να ψηφίζουν τρείς λύκοι κι ένα πρόβατο τι θα φάνε το μεσημέρι
• Να έχεις χιλιάδες επιλογές για την κατανάλωση ανούσιων προϊόντων αλλά όταν πρόκειται να επιλέξεις αυτόν που θα κυβερνήσει να έχεις μόνο δύο επιλογές.
• Να γνωρίζει όλος ο κόσμος ποιος θα κερδίσει τις εκλογές πριν αυτές πραγματοποιηθούν
• Να αισθάνονται περηφάνια για το γεγονός ότι οι Έλληνες ανακάλυψαν τη δημοκρατία μόνο οι φασίστες
• Να έχεις άποψη, αρκεί όμως να είναι αυτή που σου έχει διαμορφώσει το σύστημα
• Να έχεις αδέσμευτο και ανεξάρτητο Τύπο που δεν θα αποτελεί το μακρύ χέρι της εξουσίας
• Να εκλέγεις ελεύθερα τους δικτάτορές σου
• Να καταφεύγεις στις επικλήσεις για δημοκρατία είναι παραδοχή της ανισότητας

Τελικά η δημοκρατία ήρθε στην Ελλάδα το 1974 ή ήρθε το 1981;

Ήρθε με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ή ήρθε με τον Ανδρέα Παπανδρέου;
Μήπως δεν ήρθε καθόλου ; Μήπως ήρθε ,είδε και έφυγε;
Έφυγε το 2010; Ή έφυγε το 2011; Μήπως δεν ήρθε ακόμα και ήταν απλά μία ψευδαίσθηση δημοκρατίας;
Σε μία χώρα στη οποία το πολιτικό κατεστημένο κλείνει τους δρόμους και χρησιμοποιεί εκατοντάδες αστυνομικούς για την ασφάλεια των πολιτικών υπάρχει δημοκρατία;